Zəfərdən sonra ən çətin döyüş başlayır: gələcəyi qurmaq

Hər bir qələbənin görünən bir anı, bir də görünməyən davamı var. Görünən an tarixə düşür, bayramlarla qeyd olunur, nəsildən-nəslə ötürülür. Görünməyən davamı isə insanların gündəlik həyatında, düşüncəsində, seçimlərində və qurduğu gələcəkdə yaşayır. Bəzən qələbənin əldə olunması üçün göstərilən iradə qədər, onu gələcəkdə mənalı etmək üçün göstərilən iradə də vacibdir. Çünki tarix yalnız qazandığımız qələbələrlə deyil, həmin qələbələrdən sonra nə yaratdığımızla da ölçülür.

8 Noyabr Azərbaycan tarixində bir mərhələnin qürurlu yekunudur. Lakin hər yekun öz daxilində yeni bir başlanğıc daşıyır. Qarabağın azadlığı ilə uzun illərin həsrətinə son qoyuldu, amma qarşıda tamam başqa məzmunlu bir vəzifə yarandı: azad edilmiş torpaqlarda həyat qurmaq, dağıdılmış şəhərləri dirçəltmək, yolları insan səsləri ilə doldurmaq, boş qalmış məktəblərdə yenidən dərs zənglərinin çalınmasına nail olmaq. Başqa sözlə, qələbəni həyatın özünə çevirmək.

Əslində, müharibədən sonra cəmiyyətin qarşısında dayanan ən böyük sınaqlardan biri düşüncə istiqamətini dəyişməkdir. Uzun müddət mübarizə aparan insan bir müddət sonra qurmağı, yaratmağı, inkişaf etdirməyi də mübarizənin bir forması kimi qəbul etməlidir. Çünki bu gün Azərbaycanın qarşısında yalnız bərpa edilməli yollar, evlər və infrastruktur yoxdur. Həm də yetişdirilməli nəsillər, inkişaf etdirilməli elmi potensial, qorunmalı mədəni irs və dünyaya təqdim edilməli yeni bir Azərbaycan modeli var.

Təsəvvür edək ki, sabah Qarabağın ən gözəl məktəblərindən birində bir uşaq ilk dəfə parta arxasında əyləşir.

Onun üçün müharibə birbaşa yaşadığı xatirə deyil, tarix kitablarında oxuduğu hadisədir. O, azad edilmiş torpaqlarda doğulub və bəlkə də gələcəkdə həmin torpaqlardan dünyanın ən nüfuzlu universitetlərinə yol alacaq.

Bu uşağın gələcəyini müəyyənləşdirən əsas amil yalnız hansı torpaqda doğulması deyil, ona hansı təhsil imkanlarının yaradılmasıdır. Deməli, Zəfərin davamı həm də həmin uşağın elmi kəşfində, yaratdığı texnologiyada, yazdığı kitabda və qazandığı uğurda gizlənir.

Bu mənada elmin inkişafı da, mədəniyyətin qorunması da, təhsilin gücləndirilməsi də quruculuğun ayrılmaz hissəsidir. Bir ölkənin gücü yalnız onun keçmişdə göstərdiyi iradə ilə deyil, gələcəkdə yetişdirdiyi alimlərlə, müəllimlərlə, mühəndislərlə, sənətkarlarla və azad düşüncəli insanlarla müəyyən olunur. Əgər bir zamanlar torpaqların azadlığı uğrunda mübarizə aparılmışdısa, indi həmin torpaqlarda daha yüksək həyat standartlarının, intellektual mühitin və yaradıcı cəmiyyətin formalaşdırılması uğrunda çalışmaq lazımdır.

Burada mühüm bir məqam da var ki, quruculuq yalnız dövlətin və ya ayrı-ayrı qurumların vəzifəsi deyil. Bu, hər bir insanın öz sahəsində daşıdığı məsuliyyətdir. Müəllimin dərsə münasibəti, alimin araşdırmaya sədaqəti, gəncin öyrənmək həvəsi, sahibkarın yaratdığı iş imkanları, sənətkarın milli mədəniyyətə verdiyi töhfə – bütün bunlar böyük bir gələcəyin ayrı-ayrı parçalarıdır. Bəzən insan vətənə xidmət etməyin yalnız böyük hadisələrdə mümkün olduğunu düşünür. Halbuki vətənə xidmət hər gün öz işini vicdanla görməkdən, cəmiyyətə fayda verməkdən və yaşadığın ölkənin inkişafına kiçik də olsa töhfə verməkdən başlayır.

Bəlkə də, gələcək nəsillərin bizə verəcəyi ən çətin sual belə olacaq: “Siz bizə Zəfərdən başqa nə qoyub getdiniz?” Bu suala yalnız xatirələrlə cavab vermək kifayət etməz.

Onlar inkişaf etmiş şəhərlər, güclü təhsil sistemi, zəngin mədəniyyət, elmi nailiyyətlər, sağlam cəmiyyət və özünə inanan bir ölkə görmək istəyəcəklər.

Zəfər bizə bir həqiqəti göstərdi ki, xalqın iradəsi tarixə istiqamət verə bilər. İndi isə həmin iradənin quruculuq gücünə çevrilməsi zamanıdır. Qarabağda salınan hər yeni küçə, açılan hər məktəb, yaradılan hər iş yeri, əkilən hər ağac yalnız bugünün deyil, gələcəyin də təməlidir.

Məncə, 8 Noyabrın ən böyük sınağı illər sonra başlayır. O zaman bizdən qələbənin necə qazanıldığını deyil, onun hansı böyük gələcəyə çevrildiyini soruşacaqlar. Çünki torpağı azad etmək tarix yazmaqdır, onu inkişaf etdirmək isə həmin tarixin davamını yaratmaqdır.

Zəfər bir nəslin tarix qarşısında qazandığı böyük uğurdur. Onu əbədi edən isə növbəti nəslin elmə, təhsilə, mədəniyyətə və quruculuğa verdiyi töhfə olacaq. Bizim növbəti qələbəmiz gələcəyin Azərbaycanını qurmaqdır.

Elmar

Gununsesi.info