“Zibil torbası ilə yatıb artıqları yeyən turistlərik biz” Aygün Qoca

İroniya ilə sual verirəm: Heç görmüsünüz azərbaycanlılar hansısa ölkəyə 1 çemodanla gedib 1 çemodanla da qayıtsın? Mən görməmişəm.Lakin xarici vətəndaşları görürəm. Bizdə kimliyindən asılı olmayaraq hər kəs ölkəyə qayıdanda alverçiyə bənzəyir. Səbəbi isə ölkədə çox şeyin çatışmazlığı və insanın ehtiyaclarıdır. Xarici vətəndaş bir ölkəyə səfər edərkən oradan ya maqnit alır ya da suvenir. Biz evdəki hansısa əşyanın xarab olmuş detalının təzəsinə qədər alıb gətiririk. Ona görə ki, ya bizdə yoxdur ya da satıcı bizə on qat qiymətə, üstəlik saxtasını sırıyacaq. Son vaxtlar isə qarşıma özlərini bloger adlandıran, normal həyatda heç bir bacarığı, qabiliyyəti, təhsili, savadı, dünyagörüşü, mədəniyyəti, hərtərəfli əyarı düşük, xarakteri əzik və əskik insanların paylaşdıqları videolar çıxır. Getdikləri ölkələrin mədəniyyətini insanlara tanıtmaq əvəzinə ancaq yedikləri yeməkləri və aldıqları "bahalı" geyimləri göstərirlər. Ardınca da o "möhtəşəm" sual gəlir: Siz bunları bilirdiniz və ya görmüşdünüz?  Yox! Görməmişik. Biz xarici ölkələrə gedəndə gecəni mağazaların qapısında üzərimizə zibil setkaları örtüb yatırıq. Gündüzləri yeməkxanaların yanında gəzib, onun bunun boşqabında qalan artıqları yeyirik.  Arada boş meydanlarda mahnı oxuyub, rəqs edirik. Bəlkə qəpik-quruş verən olar deyə. Nəhayət, biz heçnə görməmişik və bilmirik. Hər şeyin ən düzünü siz bilirsiniz. 

Bir dəfə xarici ölkərələrin birində mağazada gəzirəm, bir sıra o tərəfdən azərbaycanlı digər turistlərin səsini eşitdim. Yaxınlaşıb salam verdim, ayaqüstü hal-əhval tutduq və sağollaşdıq. Təzəcə uzaqlaşmışdım ki, həmən qadının mənin üçün dediklərini eşitdim. "Az deyəsən kasıbdı. Yanındakı: Nə bildin?  Az yetimin geyimini görmədin nə gündədi ?! "Ya səbr" deyib getdim. İndiyədək yadıma düşür, gülürəm. Yaxşı ki, həmən an o qadına cavab verməmişəm. Hadisə böyüyə və ölkədən deportasiya ola bilərdik. Amma hələ də məni maraqlandıran bəzi məqamlar var ki, beynimdə analiz edirəm. Biz eyni ölkədə, eyni mağazada idik. Demək ki, təyyarə bileti almağa və o ölkədə bir neçə gün qalmağa vəsaitim çatıb. Turist olduğum üçün üzərimdə rahat idman geyimi vardı. Allaha şükür anam-atam da həyatdadırlar. İşim gücüm, evim eşiyim, sahib olduğum statusum da var. Bu insanlar hansı təfəkkürlə, hansı beyinlə yaşayırlar mənə çox maraqlıdır?! Düşünəndə ki,  Azərbaycanda hələ də kişilərin şortik geyinib- geyinməməsi müzakirə olunur, susdum. Nə qədər ki, beyinlər yox, binalar inkişaf edəcək, nəticə belə də olacaq. 

Aygün Qoca