Bəzən tarix kitablarla deyil, bir insanın həyatı ilə yazılır…

2016-cı ilin aprel günləri Azərbaycan üçün sadəcə döyüş tarixləri olmadı. O günlər Vətən sevgisinin, qeyrətin, insanın torpağa necə bağlana bildiyinin canlı sübutuna çevrildi. Həmin günlərdə könüllü olaraq cəbhəyə üz tutan gənclərdən biri də Fərman Elçin oğlu Əsədli idi.

O, silah götürmək üçün deyil, əvvəlcə insanlıq borcunu yerinə yetirmək üçün yola çıxdı — yaralılara kömək etmək, əsgərlərimizə dayaq olmaq, onların yanında olmaq üçün. Çünki bəzən Vətəni qorumaq təkcə döyüşmək deyil, ürəyini ortaya qoymaqdır.

Şıxarx istiqamətində ağır artilleriya atəşi altında yaralıları daşıyarkən, təhlükənin gözünün içinə baxaraq geri çəkilmədi. O an o, seçim etmirdi — o artıq seçimini etmişdi. Vətənini.

Düşmən mərmisinin qəlpələri onun yolunu yarımçıq qoysa da, həyatını deyil, adını tarixə yazdı. Fərman Əsədli bu torpaq uğrunda canından keçərək şəhidlik zirvəsinə ucaldı.

Bu gün onun adı təkcə bir insanın adı deyil.
Bu ad – cəsarətdir.
Bu ad – səssiz fədakarlıqdır.
Bu ad – “Vətən mənə əmanətdir” deyə bilən bir nəslin simvoludur.

O, getmədi…
O, bu torpağın yaddaşına çevrildi.
Bu torpaq nəfəs aldıqca, onun adı da yaşayacaq.

Ruhun şad olsun, Vətən oğlu.

Şəbnəm

Gununsesi.info