Bir qardaş yanımızda idi, digəri şəhid olmuşdu Vətən müharibəsi iştirakçısı danışır
Azertag portalından əldə olunan məlumata əsasən, Icma.az xəbər verir.
Bakı, 8 noyabr, AZƏRTAC
44 günlük Vətən müharibəsi Azərbaycan əsgərinin döyüş əzmini, xalqımızın birliyini və Vətən torpaqlarının azadlığı uğrunda göstərilən fədakarlığı tarixə yazdı. Həmin günlərdə döyüş meydanında formalaşan mənəvi birlik, silahdaşların bir-birinə dəstəyi, hətta tanımadıqları insanların həyatını xilas etmək üçün özlərini təhlükəyə atmaları müharibənin yaddaşlarda iz qoyan məqamlarındandır. Döyüşlərdə iştirak edənlərin xatirələri isə bu tarixi Zəfərin hansı çətinliklər və qurbanlar hesabına qazanıldığını gələcək nəsillərə çatdırmaq baxımından xüsusi əhəmiyyət daşıyır.
Bu fikirləri AZƏRTAC-a müsahibəsində 44 günlük Vətən müharibəsinin iştirakçısı, Xətai rayonu 221 nömrəli tam orta məktəbin Azərbaycan dili və ədəbiyyat müəllimi Bədəl Hüseynov söyləyib. O bildirib ki, 2002-ci ildən pedaqoji fəaliyyətlə məşğuldur. Vətən müharibəsi başlayanda çalışdığı məktəbdə direktor müavini vəzifəsinə yeni təyin olunan Bədəl Hüseynov üçün cəbhəyə yollanmaq qərarı tərəddüd doğurmurdu. O, 2020-ci ilin iyulunda general-mayor Polad Həşimovun şəhid olmasından sonra könüllü olaraq qeydiyyata düşmüş, torpaqlarımızın azadlığı uğrunda mübarizəyə qoşulmağa hazır olduğunu bildirmişdi.
Vətən müharibəsi başlayanda isə könüllü qeydiyyata düşdüyü rayonun hərbi komissarlığı ilə əlaqə saxlayaraq çağırışçılar siyahısında olduğunu öyrənib: “Həmin dövrdə pandemiya ilə əlaqədar çətinliklər yaşansa da, xalq olaraq Qarabağ torpaqlarının azadlığı üçün əlimizdən gələni etməyə çalışırdıq. Oktyabrın 4-də ordu sıralarına qoşuldum. Hərbi hissəyə çatanda Suqovuşan artıq azad edilmişdi. Əvvəlcə ehtiyat taboruna təyin olundum. Əsgərlərin hazırlanmasında iştirak edirdim. Zərurət yarandıqca özüm də döyüş bölgələrinə göndərilirdim.
Müharibənin ilk günlərində insanın daxilində baş verənləri sözlə ifadə etmək çətindir. Döyüş səsləri uzaqdan vahiməli təsir bağışlasa da, müharibənin içərisinə düşəndə düşüncələrin dəyişir. Bütün diqqətini qarşıya qoyulan tapşırığın yerinə yetirilməsinə yönəldirsən. İnsan daxili gücü ilə böyük çətinliklərin öhdəsindən gələ bilir. Döyüş meydanına çatanda əvvəlki həyat sanki arxada qalır. Yalnız irəliləmək, verilən tapşırığı yerinə yetirmək haqqında düşünürsən. Bəzi hadisələrin ağırlığını həmin an dərk edə bilmirsən, onların təsirini sonradan xatırlayanda daha dərindən hiss edirsən.
Məni ən çox duyğulandıran məqamlardan biri döyüşə yollanan əsgərlərin doğmaları ilə vidalaşması idi. Bəziləri yaxınlarına zəng edir, vəsiyyətlərini söyləyirdilər. Yadımdadır, əsgərlərimizdən biri şəhid olacağı təqdirdə harada dəfn edilməsini yaxınlarına bildirmişdi. Bu mənzərəni unutmaq mümkün deyil.
Yaddaşımda dərin iz buraxan hadisələrdən biri də şəhid olan hərbçimizin cənazəsinin neytral zonada qalması ilə bağlıdır. Döyüş zamanı onun cənazəsini həmin vaxt ərazidən çıxarmaq mümkün olmadı. Silahdaşları düşmən tərəfinin cənazəni ələ keçirməməsi üçün onu gizlətdilər. Hadisənin ən ağır tərəfi isə şəhidimizin qardaşının da bizim bölmədə xidmət etməsi idi. Bir qardaş yanımızda idi, digəri isə şəhid olmuşdu və cənazəsi neytral zonada qalmışdı. Bu, çox ağır mənzərə idi. Həmin əsgərə heç cür təsəlli verə bilmirdik. Bir neçə gün sonra keçirilən həmlə nəticəsində şəhidimizin cənazəsini ərazidən çıxara bildik. Daha sonra aidiyyəti üzrə təhvil verilərək dəfn olundu. Bu hadisə müharibə dövründə yaşadığım ən ağır xatirələrdən biri kimi yaddaşıma həkk olunub”.

Əvvəllər zabit kimi hərbi xidmət keçən və Murovda xidmət edən Bədəl Hüseynov döyüş meydanında hərbçilər arasında qarşılıqlı dəstəyin və mənəvi bağlılığın fərqli səviyyəsinə şahidlik edib. Onun fikrincə, müharibə şəraitində insanın rütbəsindən daha çox cəsarəti, döyüş qabiliyyəti və mənəvi dayanıqlığı önəm daşıyır: “İnsanın hansı rütbəni daşımasından asılı olmayaraq, cəsarəti və daxili gücü varsa, hər kəs onun yanında olmaq istəyir. Cəsur komandir əsgəri üçün nümunəyə çevrilir. Orada çox güclü mənəvi birlik vardı. Hər hansı işi görmək lazım gələndə hamı birinci olmağa çalışırdı. Bir daşı bir yerdən başqa yerə aparmaq lazım idisə, onu götürmək üçün on nəfər birdən irəli atılırdı. Bir-birini əvvəlcədən tanımayan, Azərbaycanın müxtəlif bölgələrindən gələn insanlar qısa müddətdə doğma qardaşlara çevrilmişdilər. Mən Ordumuzun gücünü məhz orada öz gözlərimlə gördüm”.
Müsahibimiz bildirir ki, Vətən müharibəsində iştirakı onun pedaqoji fəaliyyətinə də yeni məzmun qazandırıb. Müharibədən əvvəl şagirdlərinə Vətən sevgisindən, torpaqlarımızın azad olunmasının vacibliyindən danışan müəllim bu gün həmin mövzuları tarixi Zəfərin yaratdığı reallıqlar fonunda daha böyük qürur hissi ilə tədris edir. Əvvəllər işğal altındakı torpaqlarımızdan kədər və təəssüf hissi ilə söz açdıqlarını, indi isə şagirdlərinə qalib ölkənin vətəndaşları kimi Vətən tarixini öyrətdiklərini vurğulayır.
Müəllim qeyd edir ki, şagirdləri onun müharibə iştirakçısı olduğunu bildikdən sonra döyüşlərin gedişatı, olduğu ərazilər, erməni hərbçiləri ilə qarşılaşması, eləcə də şəhid olan silahdaşları barədə çoxsaylı suallar ünvanlayırlar. Bədəl Hüseynov Vətən müharibəsi zamanı Suqovuşan, Cəbrayıl, Qubadlı və Laçın istiqamətlərində olub.
Müxbir - Nərmin Muradzadə
Bu mövzuda digər xəbərlər:
Baxış sayı:106
Bu xəbər 08 Noyabr 2026 15:55 mənbədən arxivləşdirilmişdir



Daxil ol
Online Xəbərlər
Xəbərlər
Hava
Maqnit qasırğaları
Namaz təqvimi
Kalori kalkulyatoru
Qiymətli metallar
Valyuta konvertoru
Kredit Kalkulyatoru
Kriptovalyuta
Bürclər
Sual - Cavab
İnternet sürətini yoxla
Neftin Qiyməti
Azərbaycan Radiosu
Azərbaycan televiziyası
Haqqımızda
TDSMedia © 2026 Bütün hüquqlar qorunur







Günün ən çox oxunanları



















