Evin sonbeşiyi elin qürur ünvanı

Vətən müharibəsi şəhidi, tank komandiri, gizir Telman Həsənlinin atası Rafiqlə görüşümüz bir bazar gününə təsadüf etdi. Aramızda o qədər də yaş fərqi olmasa da, Rafiqin bu beş ildə oğul dərdindən əyilmiş qamətində sanki kədər, qürur birləşib. Baxışlarında həm oğul itkisinin ağrısı, həm də Vətən sevgisinin böyüklüyü var. Şəhid atalarının əyilmiş qamətini düzəldə bilməsək də, önündə baş əyməyi bacarmalıyıq. Çünki o qamət, ağrı, o fədakarlıq sayəsində bu torpaqlar azaddır.

Danışıb vədləşdiyimiz kimi, Rafiqlə kəndin girəcəyində görüşürük. “Bəlkə əvvəlcə Telmanın məzarını ziyarət edək. Axşam yuxuma girib”, - deyə Rafiq söyləyir. Özümdən biixtiyar olaraq “Rafiq, söz ver ki, məzar önündə kövrəlməyəcəksən”. Sən də mənim xahişimə əməl edəcəksən. Ziyarət edib, söhbətimizi evimizdə–şəhidimizin xoşladığı heyva mürəbbəsi ilə çay süfrəsi arxasında davam etdirəcəyik. Necə də razılaşmayasan? Bir halda ki, bununla şəhidimizin ruhu, atanın da sınıq qəlbi şad olacaqsa niyə də etməyəsən?

Rafiqin solmuş gözlərində, baxışlarında torpaq qoxusu, övlad nisgili duyulur. O gözlər çox hallara görənlik edib–bayrağa bükülmüş tabutu, diz çökməyən bir millətin iradəsini. Baxışların dərinliyində də bir işıq var–oğlunun adı kimi, əbədi parlayan bir işıq.

Nəhayət, Telmanın məzarı önündəyik. Diqqətim Rafiqə yönəlir. Dərindən ötürdüyü köksün acısı başadüşüləndir. Amma atanın bir təsəllisi var: oğlu Vətənin azadlığı, bütövlüyü uğrunda şəhid olub.

Ziyarətdən sonra Rafiq oğlunun şəkillərini bəzəyən otağında söhbətə başlayır:

– Telman sonuncu dəfə evə 2020-ci il sentyabrın 20-də üçgünlük gəlmişdi. O vaxt təlimlər gedirdi. Evdə hər kəsin üzünə diqqətlə baxırdı. Çox fikirli idi, amma heç nə demirdi. Son gedişində – sentyabrın 22-də hamımızı bərk qucaqlayaraq öpdü. Sonradan başa düşdük ki bu, vida imiş. Sentyabrın 27-si müharibə başlayanda isə səhər zəng edib dedi ki, narahat olmayın, dua edin, hər şey yaxşı olacaq. Döyüş yoldaşları ilə birlikdə düşmənin iki tankını qənimət kimi götürə bilib. Onlardan birini özü idarə edib. Həmin tanklar düşmənin özünə qarşı istifadə olunub. Qardaşlarından biri ilə telefon danışığında mətnaltı olaraq “Öz maşınımdan ikisini götürmüşəm, işlək vəziyyətdədir”, - deyib. Telman Vətən müharibəsi zamanı iki tank kolonuna rəhbərlik edirmiş. Qubadlıya ilk tank kolonu onun rəhbərliyi ilə daxil olub. O, qızğın döyüşlər zamanı rayonun Balasoltanlı kəndində şəhid olub”.

Son dəfə ailə üzvləri ilə oktyabrın 16-da danışan Telman adəti üzrə hər şeyin qaydasında olduğunu, ondan narahat olmamalarını tapşırır və iki gündən sonra şad xəbər verəcəyini bildirir. Telmandan şad xəbər gözləyən ailəsi onun şəhidlik xəbərinə sarsılır. Evin sonbeşiyi əbədiyyət zirvəsinə yüksəlmişdi...

Rafiq göz yaşlarına qərq olaraq qeyd edir ki, Telman uşaqlıqdan çox fərqli idi. Hər zaman hərb sahəsinə böyük maraq göstərirdi. Hələ balaca vaxtlarından əlinə oyuncaq silah alar, “mən böyüyəndə əsgər olacağam, Vətəni qoruyacağam”, - deyərdi. Biz o zaman bunu sadəcə uşaq arzusu kimi qəbul edirdik. Sən demə, Vətən sevgisi də onunla bərabər böyüyürmüş. Ordu sıralarına qoşuldu, xidmətini böyük məsuliyyət və fəxarətlə yerinə yetirdi. “Bu torpaqlar bizimdir, biz azad etməliyik”, - deyərək, son damla qanına qədər vuruşdu.

Şəhid atası ərazi bütövlüyümüz uğrunda canlarından keçən şəhidlərin ailələrinə göstərilən qayğıdan söz açır: Dövlət başçımızın və Birinci vitse-prezident Mehriban xanım Əliyevanın hər zaman şəhid ailələrinə göstərdiyi diqqəti bu beş ildə hər zaman hiss edirik. Dövlətimiz hər zaman yanımızdadır. Prezident İlham Əliyevin sərəncamları ilə oğluma verilən “Vətən uğrunda”, “Xocavəndin azad olunmasına görə”, “Döyüşdə fərqlənməyə görə”, “Cəbrayılın azad olunmasına” və “Füzulinin azad olunmasına görə” medalları ilə bir ata kimi qürur duyuram.

Şəhid olduğu günə qədər Telman mənim oğlum idi. 5 ildir ki, Azərbaycan xalqının oğludur. Hər zaman bir valideyn kimi mənim başımı necə uca etmişdisə, döyüş meydanında da Vətənimizin başını uca etdi.

Telman 1998-ci il martın 3-də Biləsuvar rayonunun Bağbanlar kəndində anadan olub. 2016-cı ildə həqiqi hərbi xidmətə, Vətənə xidmət borcunu ödədikdən sonra 2018-ci ildə “Gizir hazırlığı kursu”na yazılıb. Kursu tank komandiri kimi bitirərək Azərbaycan Ordusunun giziri təyinatla Ağstafa rayonunda yerləşən “N” saylı hərbi hissədə fəaliyyətə başlayıb. 2019-cu ildə Beyləqanda yerləşən “N” saylı hərbi hissəyə təyinat alıb.

Əsgərlikdə snayper olduğuna görə, tankla hədəfi dəqiq vurmaq qabiliyyətinə malik imiş. Hətta müharibədən əvvəl keçirilən təlim vaxtı qoyulan hədəfi tankda dəqiq vurduğu üçün Milli Qəhrəman, Vətən müharibəsi şəhidi, polkovnik Şükür Həmidov tərəfindən mükafatlandırılmışdı. Xidmət etdiyi hərbi hissədən valideynlərinə göndərilən təşəkkür məktubları isə onun gələcək uğurlarından xəbər verirdi.

44 günlük Vətən savaşı 30 illik işğala son qoymaqla tarixə Böyük Zəfər kimi yazıldı. Bu Zəfərin qazanılmasında yüzlərlə Vətən oğlu qəhrəmanlıq, igidlik nümunələri göstərdi. Vətən qarşısında borclarını ləyaqətlə yerinə yetirən şəhidlərimizin xatirəsi xalqımız tərəfindən daim əziz tutulur.

Müşfiq CƏFƏROV
XQ