Gedək Lənkərana bir salam verək...

Dahi Üzeyir Hacıbəyovun “O olmasın, bu olmasın” əsərinin qəhrəmanı Məşədi İbadın məşhur bir sözü var. Rüstəm bəyin evindəki ziyafətdəki qonaqlara özünü savadlı kimi göstərmək üçün oxumuş adam obrazına girən Məşədi “Tarix-Nadir” kitabını yarıya kimi oxumasıyla öyünür, məclisin digər iştirakçılarını isə bisavad adlandırır.

AFFA rəhbərliyinin Azərbaycanın cənub bölgəsinə etdiyi səfər barədə oxuyanda mən məhz həmin səhnəni xatırladım. Düşündüm ki, Məşədi İbad AFFA-nın ölkənin cənubuna göndərdiyi adamların da “Tarix-Nadir”i oxumasına şübhə ilə yanaşardı. Onların bisavad olub-olmadığını üzlərinə vurmasa da, Azərbaycan futbolundan bixəbər olduqlarını tam əminliklə deyərdi. Yazımı sona qədər oxusaz, niyə bu fikrə düşdüyümü biləcəksiz. Mən özüm də Məşədi İbad kimi buna əmin olmağa başlamışam. Düşünürəm ki, AFFA-nın baş katibi Cahangir Fərəcullayevin və onun ətrafında olan insanların Azərbaycan futbolunun yaxın keçmişindən, bugünündən xəbərləri yoxdu.
Cahangir Fərəcullayev müavini Kamran Vəliyevi, Futbolun İnkişaf Fondunun icraçı direktoru Tural Piriyevi, İnkişaf Strategiyasının icrası üzrə layihə qrupunun dövlət qurumları ilə əlaqələrinə məsul şəxs Ramazan Səmədovu başına toplayıb, Azərbaycanın cənubuna yol alıb. Səfərin məqsədi cənub bölgəsindəki futbol infrastrukturunun vəziyyəti ilə yerində tanış olmaq imiş. Mötəbər qonaqlar əvvəlcə Cəlilabadda və Biləsuvarda olublar. AFFA rəsmiləri orada Olimpiya İdman Komplekslərini və yerli stadionları yoxlayaraq mövcud şərait və inkişaf imkanları barədə məlumat alıblar.
İndi soruşasan ki, cənablar, Cəlilabadda və Biləsuvarda nə gördüz? Ürəkaçan nəsə var idimi? Bu yerdə adamın yadına atalar sözü düşür ki, aşına nə tökürsənsə, o da qarşına çıxır. AFFA Cəlilabad və Biləsuvarda uşaq futbolunun inkişafı üçün nə edib? Heç nə! Hansısa infrastrukturu inşa etdirib, yaxud da Olimpiya Komplekslərinin yararsız meydançalarını qaydaya salmaq üçün büdcə ayırıbmı? Əlbəttə, yox. O zaman Cəlilabad və Biləsuvarda nəyə və niyə baxıblar?
Hörmətli qonaqların Lənkəranda nə qədər qaldıqlarını bilmirəm. Görəsən, dadlı qaşqaldaq çölməsi və yaşılbaş ördək ləvəngisini təndir çörəyi ilə yeməyə imkan tapıblarmı?! Bunu etməyiblərsə, Lənkərana qədər məsafəni nahaq yerə qət ediblər. Çünki Lənkərana gedib, çölmə ilə ləvəngi yeməmək günahdı. Amma Azərbaycan futbolunun yaxın keçmişinin vacib məbədlərindən biri sayılan şəhər stadionuna, yəni “Fırtınalar meydanı”na baş çəkməmək ondan da böyük qəbahət sayılmalıdı.
Ərkivan qəsəbə stadionuna və Masallıda yerləşən Anatoli Banişevski adına stadiona baxmaqla lap yaxşı etmisiz. Baxımsız qalan Salyan Olimpiya İdman Kompleksində mövcud infrastrukturla tanış olmağınız da savab əməldi. Amma bütün bunları edib, Lənkəran şəhər stadionunun darvazasından içəri keçməməyiniz bütün zəhmətinizin üstündən qalın və qara bir xətt çəkib.
AFFA rəhbərliyi Toral Bayramovla Nəriman Axundzadəni tanımalıdı axı. Bu gün üzdə olan təkəm-seyrək yerli futbolçular arasında Toralla Nəriman dərhal yada düşür. Həm “Qarabağ”ın heyətində, həm də milli komandada iki lənkəranlı balası özünü göstərməyi bacarır. Yəqin ki, hər iki futbolçunun vaxtilə “Xəzər Lənkəran”ın aşağı yaş qruplarında oynadıqlarını, futbola ilk addımlarını bu klubun uşaq akademiyasında atdıqlarını da bilmək lazımdı.
AFFA rəhbərliyinin bu barədə məlumatlı olmasından əmin deyiləm. Məlumatları olsaydı, ayaqlarını “Fırtınalar meydanı”na basardılar. Çox təəssüf ki, son illərdə nə Masallıdan normal futbolçu çıxıb, nə də Biləsuvarla Cəlilabaddan. Mənim ata-baba yurdum Salyandan da üzağardan kimsə yoxdu. Lənkərandan isə var, özü də məhz “Xəzər Lənkəran”dan. Deməli, ölkənin cənubuna səfərə çıxıb, o məşhur futbol məbədinə baş çəkməmək anlaşılmaz addımdı. İnanmıram ki, AFFA rəhbərliyi buna normal izahat verə bilə.
Cahangir Fərəcullayevin və ətrafındakıların Lənkəran şəhər stadionunun darvazasının qarşısında belə olsa, bir şəkil çəkdirməsi minlərlə fanatın ürəyinə su səpər, ümid işığı yandırardı ki, AFFA rəhbərliyi “Xəzər Lənkəran”ı unutmayıb. İndiki halda isə bunların heç biri yoxdu. Sanki AFFA-nın baş katibi Lənkərana şəhərə salam verməyə gedibmiş. Çox təəssüf.
AMAL