Kreml Cənubi Qafqazda təsirini qorumağa çalışır, amma... Rusiya əsəbidir

Cənubi Qafqazdakı tarazlıq Bakının xeyrinə dəyişir: Azərbaycan enerji və diplomatiya sahəsində əsas oyunçuya çevrilir

Rusiya Qarabağdakı qələbəsi və qlobal enerji sektorundakı artan rolu kontekstində Azərbaycanın artan uğurlarından qıcıqlanması ilə bağlı əlamətləri göstərir. Bu, xüsusilə Moskvanın Ukraynadakı uğursuzluqları fonunda nəzərə çarpır. Ukraynada "xüsusi hərbi əməliyyat" uzanır və resurslar tükənir. Təhlillər göstərir ki, Kreml Cənubi Qafqazda təsirini qorumağa çalışır, lakin Azərbaycan getdikcə Rusiyanın nəzarətindən tamamilə çıxır və "əlçatmaz" hala gəlir.

Azərbaycan son illərdə əhəmiyyətli nailiyyətlər əldə edib. 2020-ci ildə İkinci Qarabağ müharibəsi Bakının qələbəsi ilə başa çatdı və 2023-cü ildə Azərbaycan qüvvələri "rus sülhməramlılarının" müqaviməti olmadan bölgəyə tam nəzarəti ələ keçirdi. Bu, Rusiyanın dominantlığını zəiflətdi: Moskva Bakı və İrəvana təzyiq göstərmək üçün əsas vasitəni itirdi. Və "rus sülhməramlıları" 2024-cü ildə vaxtından əvvəl geri çəkildi.

Enerji sektorunda Azərbaycan logistika marşrutlarını şaxələndirərək, Rusiyanı keçərək Avropaya qaz tədarükçüsü kimi mövqeyini möhkəmləndirib. Bakı ABŞ, Türkiyə və Avropa İttifaqı ilə əlaqələrini gücləndirir ki, Moskva bunu öz inhisarına təhdid kimi qəbul edir. Bu uğurlar postsovet məkanında dominantlığa öyrəşmiş Rusiyanı qıcıqlandıran Azərbaycanın müstəqilliyini göstərir.

Beləliklə, Rusiya bu uğurları təsir itkisi kimi görərək sinirə bilmir. Moskva Qarabağda müdaxilə etmədi və Azərbaycana status-kvonu dəyişdirməyə imkan verdi. Ekspertlər bunu Ermənistanı cəzalandırmaq üçün "qan tökmə" adlandırırlar, amma bu, öz hesabına baş verdi. Ukraynadakı "xüsusi hərbi əməliyyat" fonunda Rusiya birbaşa hərəkətə keçdi: 2025-ci ildə Rusiyanın Ukraynadakı hücumları xəbərdarlıqlara baxmayaraq, üç dəfə Azərbaycanın enerji infrastrukturunu (SOCAR neft anbarları) və Kiyevdəki səfirliyi hədəf aldı. Prezident Əliyev bu hücumları “qəsdən” adlandırdı və Rusiyanın düşmənçiliyini vurğuladı.

Ukraynadakı hərbi uğursuzluqlar fonunda Rusiya Azərbaycanın Ukrayna və ya Ermənistan olmadığını anlayır. Azərbaycanın güclü ordusu, Türkiyənin güclü dəstəyi, Qərb investisiyaları və enerji təsirləri var. Beləliklə, Azərbaycan özünü müstəqil oyunçu kimi təqdim edir, Qərb və Çinlə əlaqələrini gücləndirir. Nəticədə, Azərbaycanın uğurları Rusiyanın zəifliyini ortaya qoyur: Kreml dolayı yolla ona zərər verə bilər, lakin birbaşa qarşıdurmaya qadir deyil. Bu, Cənubi Qafqazdakı tarazlığı Bakının xeyrinə dəyişir və onu enerji və diplomatiya sahəsində əsas oyunçuya çevirir.

Bakının müstəqil siyasətinin bariz nümunəsi Prezident İlham Əliyevin 17 fevral 2026-cı ildə Münxen Təhlükəsizlik Konfransında etdiyi çıxışdır. İlham Əliyev açıq şəkildə Rusiyanı Kiyevdəki Azərbaycan səfirliyinə qəsdən zərbə endirməkdə günahlandırdı və bildirdi ki, səfirlik binası Rusiya raketləri tərəfindən üç dəfə zədələnib. O xəbərdarlıqlara və yaxınlıqda hərbi obyektlərin olmamasına baxmayaraq, zərbələrin davam etdiyini qeyd edərək bildirib: "Bu, Azərbaycanın diplomatik nümayəndəliklərinə qarşı yönəlmiş hücumdur".

Rusiya Xarici İşlər Nazirliyi ittihamları "həqiqətə uyğun deyil" adlandırsa da, bu, yalnız gərginliyi vurğulamağa xidmət etdi. İlham Əliyevin beynəlxalq səhnədəki bu cür açıqlamaları göstərir ki, Bakı artıq Moskvadan qorxmur, əksinə, mövqeyini gücləndirmək üçün onun zəifliyindən istifadə edir.

Sonda, Bakının uğurları Moskvanın zəif cəhətlərinin güzgüsüdür: Rusiya Ukrayna müharibəsində bataqlığa düşüb resurslarını və sonuncu nüfuzunu itirərkən, Azərbaycan inkişaf edir və Kremldən müstəqilliyin nəinki mümkün, həm də faydalı olduğunu nümayiş etdirir.

Əliyevin Münxendəki çıxışı bu yeni reallığı ortaya qoyur: Azərbaycan Rusiyanın "Şimali Qafqaz strategiyasının” Cənubi Qafqazda işləməyəcəyini, uzunmüddətli perspektivdə Rusiyanın bölgədəki təsirinin daha da zəifləməsinə səbəb ola biləcəyini anlayaraq şikayətlərini “udur”. /Ayna.az/