Milanda xeyriyyə yardımı alan hər üç nəfərdən biri iş sahibidir

İtaliyanın ən zəngin və bahalı şəhərlərindən biri olan Milanda paradoksal vəziyyət yaranıb: insanlar işləyir, maaş alır, lakin ayın sonunda ən zəruri ehtiyaclarını belə qarşılamaqda çətinlik çəkirlər. Hətta bəzi işləyən sakinlər pulsuz yemək və xeyriyyə yardımına möhtac qalırlar.

Bu, artıq işsizliyin yaratdığı yoxsulluq deyil. Söhbət əmək fəaliyyəti ilə məşğul olmasına baxmayaraq, qazancı normal həyat sürmək üçün kifayət etməyən insanlardan – “işləyən yoxsullar”dan gedir.

Noyabrın 6-da İtaliyanın “La Stampa” qəzeti ölkədə bu kateqoriyaya aid insanların sayının artması ilə bağlı araşdırma dərc edib. Materialda təqdim olunan rəqəmlər Milanın sosial-iqtisadi vəziyyəti ilə bağlı ciddi suallar doğurur.

Yardım alanların 30 faizi işləyir

“Operazione Pane” xeyriyyə şəbəkəsinin araşdırmasına görə, Milanda təşkilatın yardımından yararlanan insanların 30 faizinin işi var. İtaliya üzrə bu göstərici isə 17 faiz təşkil edir.

Burada bir məqamı dəqiqləşdirmək vacibdir: söhbət Milanda işləyən əhalinin 30 faizinin yoxsul olmasından deyil, xeyriyyə yardımına müraciət edən insanlar arasında çalışanların payından gedir.

Bununla belə, göstərici əməkhaqqının bir çox insanın əsas yaşayış xərclərini qarşılamağa kifayət etmədiyini nümayiş etdirir.

Bir ildə işləyən yoxsulların sayı 65 faiz artıb

“Operazione Pane”nin Milan bölmələrinə yardım üçün müraciət edən işləyən insanların sayı son bir ildə 65 faiz artıb.

Bu insanların arasında təmizlik işçiləri, fəhlələr və müvəqqəti əmək müqavilələri ilə çalışanlar da var. Onlar hər gün işə gedir, əməkhaqqı alır, lakin mənzil, ərzaq və digər zəruri xərcləri qarşılamaqda çətinlik çəkirlər.

Beləliklə, işlə təmin olunmaq artıq hər kəs üçün maddi sabitlik və yoxsulluqdan xilas olmaq demək deyil.

Milan kimi zəngin şəhərdə maaş niyə çatmır?

Problemin əsas səbəblərindən biri şəhərdə yaşayış xərclərinin həddindən artıq yüksək olmasıdır. Mənzil kirayəsi, kommunal xidmətlər, nəqliyyat, ərzaq və dərmanlar insanların qazancının böyük hissəsini aparır.

Məsələn, aylıq 1300 avro xalis maaş alan bir şəxsin yaşadığı otağa 600 avro ödədiyini təsəvvür edək. Bu halda onun bütün digər ehtiyacları üçün cəmi 700 avro qalır. Əgər həmin şəxs ayrıca mənzil kirayələmək məcburiyyətindədirsə, vəziyyət daha da ağırlaşır.

Bu, şərti nümunə olsa da, problemin mahiyyətini aydın göstərir: işləmək insanın maliyyə təhlükəsizliyini təmin etməyə bilər.

İşləyən insanlar pulsuz yemək almağa məcbur qalır

“Operazione Pane”nin Milan layihəsi çərçivəsində ümumilikdə 398 nəfər yardım alıb. Onların 56 faizinin daimi yaşayış yeri yoxdur, 33 faizi isə 60 yaşdan yuxarıdır.

Xeyriyyə təşkilatı hər gün orta hesabla 82 porsiya pulsuz yemək təqdim edir.

Bu rəqəmlər sosial problemin miqyasını göstərir. Yardıma ehtiyac duyanların arasında yalnız uzun müddətdir işsiz qalanlar deyil, işləyən, lakin qazancı gündəlik ehtiyaclarını ödəməyə çatmayan insanlar da var.

Milanın problemi bütün İtaliya üçün xəbərdarlıqdır

Milan İtaliyanın əsas iqtisadi mərkəzlərindən biridir. İri şirkətlər, banklar, beynəlxalq təşkilatların ofisləri və nüfuzlu universitetlər məhz burada cəmləşib.

Lakin iqtisadi fəallığın yüksək olması şəhərdə hamının rifah içində yaşadığı anlamına gəlmir. Əksinə, bahalı mənzil bazarı və gündəlik xərclər aşağı və orta gəlirli işçilər üçün ciddi sosial yükə çevrilib.

Oxşar problemlər Turin, Bolonya, Florensiya və digər İtaliya şəhərlərində də müşahidə olunur. Bununla belə, hər şəhərdə yaşayış xərcləri və problemin miqyası fərqlidir.

Yoxsulluğun yeni siması: İşləyən, amma dolana bilməyən insanlar

Əvvəllər yoxsulluq daha çox işsizliyin nəticəsi kimi qəbul edilirdi. İndi isə bu anlayışın sərhədləri dəyişir. Getdikcə daha çox insan işləməsinə, əməkhaqqı almasına və vergi ödəməsinə baxmayaraq, normal yaşayış səviyyəsini təmin edə bilmir.

Belə insanların maliyyə ehtiyatı, demək olar ki, yoxdur. Avtomobilin gözlənilməz təmiri, xəstəlik, kirayə haqqının artması və ya digər əlavə xərc ailə büdcəsini ciddi təhlükə qarşısında qoya bilər.

Bu mənzərə mühüm bir sualı gündəmə gətirir: Əgər insan tam iş günü çalışır, lakin yenə də pulsuz yemək almağa məcbur qalırsa, deməli, əməkhaqqı ilə normal həyat arasındakı tarazlıq pozulub.

İtaliya nümunəsi göstərir ki, iqtisadi inkişafın əsas göstəricilərindən biri yalnız iş yerlərinin sayı və əməkhaqqının nominal məbləği deyil, insanların qazancı ilə real yaşayış xərcləri arasındakı münasibətdir.

Bəs Milanda normal həyat sürmək üçün nə qədər maaş lazımdır? 1300, 1600, yoxsa 2000 avro? Mənzil, ərzaq, nəqliyyat xərclərini ödəmək və eyni zamanda müəyyən qədər pul yığmaq üçün hansı gəlir səviyyəsi kifayət edir?

Rəsmiyyə Şərifova,

KONKRET.az

Mənbə: “La Stampa”, Nadia Ferriqo, 6 noyabr 2026-cı il; ANSA, “Osservatorio Operazione Pane 2026”.