QATIĞIN RƏNGİ Eldəniz Quliyev yazır

İşə gedirdim... Hansısa bankın qarşısında yaşlı bir kişi:

- Vallah, billah, həzrət Abbas haqqı qatıq ağdı!-deyə, yanıqlı-yanıqlı qışqırırdı...

Yanındakı dostu onu sakitləşdirməyə cəhd göstərirdi:

- Yavaş...sən Allah, qışqırma!.. Başıva dönüm, səni də tutub aparallar...

Fikir götürdü məni... "Görən, doğrudanmı qatıq ağdır?.."

***

Hakimiyyətimiz heş şübhəsiz ki, şanlıdır, şöhrətli, üstəlik, lap belə şərəflidir; amma nəndən onların məqsədi insanları müqəddəs nə varsa, ondan iyrəndirməkdən ibarətdi?

Əslində, mat qalmalı işdi...necə oldu və nə baş verdi ki, az bir müddət ərzində bizləri bu qədər diskindirdilər, iyrəndirdilər?..

Diqqət yetirin: ANA, əlbəttə ki, ən sevimli və ən ülvi varlıqdır. ANA saydığımız anlayışlar içərisində ən müqəddəsi isə VƏTƏNDİR, yəni - ANA VƏTƏN!

Əfsus, təəssüf və səd heyif ki, bu gün ana vətəni elə hala salıblar ki, sayı-hesabı bilinməyən insanlar - cavanından tutmuş qocasına kimi - hamı "anasını" tərk etməyə, baş götürüb qərib-qərib ölkələrə qaçmağa məcburdur... Adamlar ölkədən ilan ağzından qurtulan qurbağa kimi qaçırlar.

Nöyütü fontan vuran, qazı dünyaya fısıltı-mışıltı salan cah-cəlallı bir səltənətin vətəndaşları nəyə görə öz doğma vətənindən pərən-pərən düşməlidir axı?..

Bunu istəyənlər, ya buna bais olanlar kimlərdi və nədən belə edirlər?..

Məmləkət əhlini təngə gətirmək, səbr kasasını daşırmaq, nəhayət hamını və hər kəsi "optovoy" şəkildə hər şeydən iyrəndirmək... Məncə, bu, ölkəni "çayda balıq yan gedər..." prinsipiylə idarə edən "bərkgedənlər" fəsiləsinə aid olanların xəstə strategiyasıdır.

Xalqı hər şeydən yormaq, bezdirmək, iyrəndirmək bacarığı, həqiqətən fenomenal, lap Ginnesin kitabına düşməli "kreativ" bir zaddı.

Zaman-zaman, özü də göz görə-görə xalqın özgüvənlik duyğusunu korroziyaya uğratdılar, bizləri bir-birimizlə didişməyə sövq etdilər... İnsanları olan-qalan bir cüt, iki tək ziyalısından, mütərəqqi düşüncə sahiblərindən çəkindirdilər, dişimiz, dırnağımız, qanımızla qazandığımız  Dövlətçiliyimizdən rəncidə saldılar. Demokratik dəyişikliklərə bəslənən ümüdləri çiliklədilər, keçirilən bütün seçkiləri total və həyasız şəkildə saxtalaşdırıb xalqın mübarizə ruhunu param-parça elədilər. İnformasiya axınına, xaltası əllərində olan sosial platformalara, televiziya verilişlərinə yalan və qərəz qatıb, bizləri adət-ənənələrimizdən, mental dəyərlərdən, xeyir-şərimizdən, milli əxlaqımızdan, keçmişimizdən çiyrəndirdilər. Əsil mollaları, axundları, hacıları, İslam alimlərini, üləmaları gülüş hədəfinə çevirib, bizləri dindən, imandan, inancdan, ümiddən uzaqlaşdırmaq üçün tərbiyəsiz cəhdlər göstərdilər...

Bir sözlə, ərk etməli, inanmalı, bel bağlamalı, sevməli, əlindən-ətəyindən tutub birgə yol getməli, müqəddəs, ya qeyri-müqəddəs, kim və nə vardısa, bizləri onlardan kənarda saxlamağa çalışdılar. Və bütün bunlarla, biçarə xalqı pozitivləri neqativlərə çevirmək prosesinin aktiv  iştirakçılarına çevirmək məqsədi güddülər.

Bacardılarmı? Əlbəttə, qismən də olsa istədiklərinə nail oldular...

Amma, deyirəm, nə yaxşı ki, Allah-təala insan övladını YARADICI xəlq edib. İnsan özünü dərk edəndən ölənə qədər nələrsə qurur-quraşdırır, yaradır. Yol çəkir, su çəkir, ev tikir, ağac əkir, toxum səpir, dünyaya övlad gətirir, elmi kəşflər edir, səmimiyyət, xeyirxahlıq, humanizm axtarışında olur...

Amma, təəssüflər ki, bəni-insan övladının xislətində həm də DAĞIDICILIQ var. Müharibələr, təbiətə vandal münasibət, kin-küdurət, ədavət toxumu səpmək şakəri, komformist istək, nəfs, əndazəsiz "eqo" və "dediyim dedikdi"  hikkəsi... Bu qüsurlu maraq və mənfəətlər naminə min bir hoqqadan çıxmaq, hakimiyyət, şan-şöhrət, var-dövlər uğrunda cinayətlər törətmək, günahsız insanların qanını axıtmaq, sadizm, yaltaqlıq, riyakarlıq və sairə.

Təbii ki, bu kontekstdə bizi maraqlandıran birincilər olmalıdır - YARADICI insanlar. Anlamalıyıq ki, bu insanları, qətiyyən ikincilərin güdazına vermək olmaz; nəyin bahasına olursa-olsun, onlar pis insanların  merkantil və pis niyyətlərindən qorunmalıdır. Əks-təqdirdə, YARADICI insan öz elədiyinə şübhəylə yanaşmağa başlar, - bezər, təngə gələr, iyrənər...

Nəticədə, ləyaqətlə, vicdanla, dürüst və şərəflə yaşayan adamın həyatı yalnız statistikadan ibarət olar, yəni...TALEYƏ çevrilməz!..

Taleyə çevrilməyən insan ömrü isə, əlbəttə ki, faciədir...

Hazırda bu sətirləri yazıram...amma səhər bankın qabağında: "-Vallah, billah, qatıq ağdır!" deyə fəryad eləyən həmin o yaşlı adam yadımdan çıxmır...kövrəlirəm...

Görən, o, niyə belə deyirdi axı?..

Yəni, görən, doğrudanmı qatıq qaradır?..

Eldəniz QULİYEV