Ramiz Mehdiyevi sevmək olarmı… Ədalət, yoxsa qisas?

Prezident Administrasiyasının sabiq rəhbəri Ramiz Mehdiyev ətrafında baş verənlər bütöv bir dövrün son akkordları kimi səslənir. Uzun illər dövlət idarəetmə sistemi daxilində “beyin mərkəzi” kimi təqdim edilən, lakin arxa planda böyük qorxu mühiti formalaşdıran Mehdiyev indi tamam fərqli səbəblərlə gündəmdədir: o, dövlətə xəyanət, hakimiyyəti zorla ələ keçirməyə yönələn hərəkətlər və külli miqdarda əmlakı qanunsuz yollarla ələ keçirmə kimi xüsusilə ağır cinayətlərdə ittiham olunur.

Hazırda ev dustaqlığındadır və onun ətrafında Dövlət Təhlükəsizliyi Xidmətinin (DTX) apardığı geniş əməliyyat və istintaq prosesi davam edir.

Məlumata görə, DTX-nin vəsatəti əsasında Səbail Rayon Məhkəməsi tərəfindən Mehdiyev və yaxın çevrəsinə dair kompleks əməliyyat-texniki tədbirlərin keçirilməsi barədə 13 avqust 2025-ci il tarixli qərar qəbul edilib. Həmin qərar əsasında rabitə kanallarının dinlənilməsi, “Şərq-Qərb” nəşriyyatında və bir neçə digər ünvanda axtarışlar aparılıb. Nəticədə Mehdiyevin illərlə toxunulmaz görünən, qorxu, ədalətsizlik və təkəbbür üzərində qurulan “boz kardinal” obrazı sarsılıb.

“Boz kardinal”ın kölgəsi: qorxu ilə idarə olunan sistem

Ramiz Mehdiyev uzun illər ərzində ideologiya, kadr siyasəti və elmi mühit üzərində total nəzarət mexanizmi qurmuşdu və bu, cəmiyyətdə parçalanma, intriqalar yaratmağa və digər mənfi məqsədlərə xidmət edirdi. Onun əsas idarəetmə aləti isə qorxu mühiti yaratmaq idi.

Mehdiyev heç vaxt ön planda görünmürdü, amma demək olar ki, bütün qərarlar onun masasında tamamlanırdı.

Bu boyda səlahiyyətlərə baxmayaraq, ona yaxın olanların əksəriyyəti Mehdiyevi heç vaxt sevməyib. Onun görünüşü, xarakteri, təmkinində gizlənən sərtlik, cəllad soyuqluğu və manipulyativ davranışları ona ürəkdən bağlı olmağa imkan verə bilməzdi.

"Mehdiyevin komandası" deyilən kütlə maraq zənciri ilə birləşmişdi: kimisi vəzifəsini qorumaq, kimisi karyerasını yüksəltmək, kimisi sadəcə sağ qalmaq, şərə düşməmk üçün onun kölgəsində dayanırdı. Buna görə də o dövrdə YAP-da, dövlət strukturlarında və ya hakimiyyətə yaxın hər dairədə istənilən şəxsi “Ramizçi” adlandırmaq olar.

Mehdiyev dövründə “Ramizçi” olmaq bəzən istedadın deyil, səssizliyin mükafatı idi. Onun sistemində sadiqlik – düşünməkdən daha vacib keyfiyyət sayılırdı. "

Boz kardinal"ın təsiri ilə bütöv bir nəsil “susmaqla yaşamaq” instinktinə alışıb, kadrlar bacarığına görə yox, itaətinə görə seçilib. Beləliklə, Mehdiyevin siyasəti ilə illərlə həm elm, həm siyasət, həm də mədəniyyət sferasında nəbz aşağı salınıb, təzyiq endirilib. Bu isə infarkta aparan yoldu!

Ədalət və qisas

Ramiz Mehdiyevin illərlə qurduğu qorxu mexanizmi indi sanki öz üzərinə çökür. Ona yaxın olanların bir-bir ifşa olunması, mediada biabır edilməsi, “Ramizin adamı” damğası ilə təhqir olunması bəzən ədalət deyil, qisas xarakteri daşıyır.

Cəmiyyətin qəzəbi anlaşılandır. Amma… Mehdiyevin qurduğu qorxu sistemi aradan qalxır və yaranan boşluğun yerini nifrət deyil, ədalət tutmalıdır: kimin həqiqətən günahkar, kimin isə sadəcə, Mehdiyev sisteminin qurbanı olduğunu fərqləndirməliyik...

Ədalət nifrətlə bərpa olunmur. Yeni mərhələ Mehdiyevin qorxu sisteminin kölgəsindən çıxmaqla bitmir – heç kimə bir daha dövlət idarəçiliyinə kölgə salmaq imkanı verməməklə başlayır.

Elnur, BakuPost