Sirena səsi altında itən bir ömür

Goranboyda baş verən hadisə adi yol-nəqliyyat qəzası deyil. Təcili yardım avtomobilinin 73 yaşlı bir qadını vuraraq öldürməsi təkcə bir ailənin faciəsi yox, cəmiyyət üçün ciddi suallar doğuran acı bir gerçəklikdir.

Paradoks ondadır ki, həyat xilas etməli olan avtomobil bu dəfə bir ömrü yarımçıq qoydu. Sirena səsi adətən ümid deməkdir, təlaş deməkdir, kömək deməkdir. Amma bu dəfə həmin səs bir ailəyə yas gətirdi.

Əlbəttə, hər kəs bilir ki, təcili yardım avtomobilləri xüsusi statusa malikdir. Onlar vaxtla yarışır, saniyələr bəzən insan taleyini müəyyən edir. Amma bu üstünlük toxunulmazlıq demək deyil. Sükan arxasında olan hər kəs istər adi sürücü, istərsə də təcili yardım əməkdaşı birinci növbədə insan həyatına cavabdehdir.

Bu hadisədə 73 yaşlı qadının yaşı təsadüfi detal deyil. Yaşlı insanlar yol hərəkətində ən həssas qrupdur. Onların reaksiyası zəif, hərəkəti ləng, qorxusu isə daha böyük olur. Sirena səsi, sürətli maşın, ani qərarlar bütün bunlar yaşlı bir insan üçün ölümcül kombinasiyaya çevrilə bilər.

Burada günahı yalnız bir tərəfin üzərinə yıxmaq asandır. Amma sual daha dərindir. Niyə yaşayış məntəqələrində sürət hələ də əsas problemdir? Niyə piyadalar, xüsusilə yaşlılar üçün təhlükəsiz mühit yarada bilmirik? Və nəhayət, xüsusi təyinatlı avtomobillərin sürücüləri psixoloji və peşəkar baxımdan bu yükə nə qədər hazırdır?

Bu hadisə bir daha göstərdi ki, yol hərəkəti qaydaları kağız üzərində yazılan maddələr deyil. Onlar real insanların həyatıdır. Bir anlıq diqqətsizlik, bir saniyəlik tələskənlik illərin zəhmətini, bir ailənin dayağını, bir ömrü əlindən ala bilər.

Goranboyda itirilən bu 73 illik həyat geri qayıtmayacaq. Amma bəlkə də bu faciə sonuncu olsun deyə, hər kəs sürücü də, piyadə də, məsul qurumlar da bir anlıq dayanıb düşünməlidir. Çünki sirena səsi altında itən hər ömür, əslində, bizim hamımızın vicdanına çırpılan bir xəbərdarlıqdır.

Leyla Mirzə, Bizimyol.info