Susuz qalan Türkiyə: böhran dərinləşir

Türkiyədə su ehtiyatları tükənir: hökumət isə problemlər qarşısında susur

Türkiyədə su böhranı daha da dərinləşib. Bir çox əyalətdə su anbarlarında suyun səviyyəsi kritik səviyyəyə düşüb. Uşakdakı Kiçiklər Anbarı tamamilə quruyub. İzmir, Ankara, Konya və Tekirdağdakı su anbarlarında da suyun səviyyəsi həyəcanverici dərəcədə aşağı həddə çatıb və hökumətin bu ciddi böhran qarşısında susması diqqətdən yayınmayıb.

Su qıtlığının gündəlik həyata mənfi təsir etdiyi şəhərlərdə sakinlər böhranla üz-üzədirlər.

Türkiyə mediasının məlumatına görə, ölkənin bir çox vilayətində içməli su ehtiyatları tükənməkdə davam edir. Ankarada su anbarlarında suyun səviyyəsi 8,16%-ə, İzmirdə isə dörd böyük su anbarında suyun səviyyəsi 10%-dən aşağı düşüb. Konyada Altınapa su anbarında suyun səviyyəsi 9%, Bağbaşı su anbarında isə 15% təşkil edir. Digər vilayətlərdə də vəziyyət fərqli deyil: Bursada 18%, Tekirdağda isə cəmi 1%. Elazığdakı Hamzabəy bəndi tamamilə quruyub. İstanbulda su anbarında suyun səviyyəsi 43,24%-ə düşüb.

Uşakda vəziyyət daha kritikdir. Şəhəri içməli su ilə təmin edən Küçüklər anbarı tamamilə quruyub. Su anbarları yalnız quyulardan gələn su ilə dolduğundan şəhərin hər yerində suyun verilişində fasilələr yaranır. Uşak bələdiyyəsi şəhərə yalnız saat 16:00-dan su verir, saat 22:00-da isə suyun verilişi dayandırılır. (mk-turkey.ru)

Mövcud vəziyyət su idarəçiliyinin dövlət siyasətinə çevrilməsinin və ondan cəmiyyətin xeyrinə istifadə edilməsinin nə qədər vacib olduğunu göstərir. Lakin təkcə iqlim dəyişikliyi və ətraf mühitin dağıdılması deyil, həm də insan fəaliyyəti bu böhranı daha da gücləndirir. Karxanaların və qızıl hasilatının cəmləşdiyi ərazilərdə təbiətə və su ehtiyatlarına ciddi ziyan dəyib. Sianid hasilatı suyu çirkləndirərək ekoloji fəlakətə səbəb olur, meşələrin qırılması isə təbii su dövranını bərpa etməyi mümkünsüz edir. Bu tədbirlər suyun çirklənməsinə və su anbarlarının səviyyəsinin sürətlə aşağı düşməsinə səbəb olub.

Türkiyənin bir çox əyaləti quraqlıq və su qıtlığı ilə üzləşib. Məsuliyyət həm yerli idarələrin, həm də mərkəzi hökumətin üzərinə düşür. Lakin digər böyük böhranlarda olduğu kimi, hökumət yenə susur. Suyun düzgün idarə olunması üçün konkret addımların atılmasına ehtiyac olsa da, hökumətin effektiv həll yolu təklif etməməsi əks reaksiyaya səbəb olub.