Uşaq məsumluğunu tablolara köçürən məşhur rəssam

Bu gün məşhur avstriyalı rəssam Franz Leflerin anım günüdür.

Kulis.az onun həyatı və yaradıcılığı haqqında materialı təqdim edir.

Avstriyalı rəssam Franz Lefler (Franz Lefler) 19-cu əsrin sonlarında fəaliyyət göstərmiş, lakin bu gün kütləvi auditoriya tərəfindən çox vaxt unudulan, sənət dünyasının ən maraqlı simalarından biridir.

1831-ci ildə Bohemiyada (hazırkı Çexiya ərazisi) doğulan və gəncliyini Vyanada keçirən Lefler, dövrünün mövcud akademik qaydaları ilə yeni yaranan modern meyllər arasında unikal bir körpü qurmuş rəssamdır. Onun həyatı və yaradıcılığı həm saray ehtişamı, həm də vizual sənətdə uşaq psixologiyasının ilk dərin izləri ilə doludur.

Lefler haqqında ən maraqlı faktlardan biri onun imperator ailəsinin və kübar cəmiyyətin sevimli rəssamı olmasıdır. O, imperator I Frans İosifin və onun məşhur xanımı Sisinin rəğbətini qazanmışdı. Bu status ona Vyananın ən məşhur teatrlarının və aristokrat saraylarının divarlarını bəzəmək imkanı verirdi.

Lakin onu sadəcə bir saray rəssamı hesab etmək böyük bir vizual irsi görməzdən gəlmək olardı. Leflerin əsl istedadı insan emosiyalarını, xüsusilə də uşaqlıq dövrünün məsumluğunu kətan üzərinə köçürmək bacarığında gizlənirdi.

Onun yaradıcılığının vizual vizit kartı uşaq portretləri və onların iştirak etdiyi alleqorik səhnələr idi. Lefler uşaqları sadəcə "kiçik böyüklər" kimi deyil, öz daxili dünyası, oyunları və səmimi hissləri olan müstəqil fərdlər kimi təsvir edən ilk rəssamlardan biri olmuşdur. Onun rəsmlərindəki uşaq fiqurları o qədər canlı və ifadəli idi ki, dövrün tənqidçiləri onun fırçasını "ruh oxşayan sənət" adlandırırdılar. Eyni zamanda rəssam landşaft janrında da ustad idi və personajlarını çox vaxt günəşli, mistik təbiət mənzərələrinin içərisinə yerləşdirirdi.

Daha bir maraqlı məqam Leflerin ailə mirasıdır. Onun oğlu Henrix Lefler də sonradan Avstriyanın ən məşhur modern üslub rəssamlarından və illüstratorlarından biri oldu.

Bu fakt sübut edir ki, Franz Lefler təkcə öz dövrünün divarlarını bəzəməmiş, həm də növbəti sənət nəslinin estetik zövqünü formalaşdıran bir mühit yaratmışdı.

1898-ci ildə Vyanada vəfat edən rəssam rənglərin harmoniyası ilə zəngin, insanı sakitləşdirən və uşaqlıq xatirələrinə aparan nəhəng bir irs qoyub getdi.

Bu gün onun əsərləri bəlkə də dünya muzeylərinin mərkəzi zallarında deyil, xüsusi kolleksiyalarda və auksionlarda gizli xəzinə kimi qorunur və sənətsevərlər tərəfindən yenidən kəşf edilir.