Zelenski ruslarla “Azərbaycan variantı”na razılaşdı(mı) KONKRET

KONKRET.az Müsavat-a istinadən xəbər verir ki, Rusiyaya qarşı sanksiyalara baxmayaraq, Putini Ukraynanın torpaqlarını işğal etmək planından vaz keçirmək mümkün olmur. Putin dediyindən dönmür və istədikləri ərazini tam ələ keçirməyənədək nə atəşkəsə, nə müharibəni bitirməyə razı olur.

ABŞ-nin Rusiyanın neft-qaz nəhənglərinə qarşı sanksiyalarının nəıticələrini yəqin ki, bir az gözləmək (Tramp 6 ay deyib) lazım gələcək, amma təhlilçilər də bu qənaətdədir ki, son sərt tədbirlər də müharibəni dayandırmayacaq.

Müharibənin davam etdiyi bu aylar ərzində ümumi rəyə görə, tərəflərdən biri öz resurslarını tam tükənənə qədər savaş davam edəcək. Dəfələrlə Ukraynanın Qərbin dəstəyi ilə müharibədə dönüş edə biləcəyi haqda iddialar da səslənib, amma Rusiya de-fakto yeni-yeni kəndləri, qəsəbələri ələ keçirməkdə davam edir. Son məlumatlara görə, indi əsas döyüşlər strateji Pokrovski uğrunda gedir.

Rusiya prezidentinin xüsusi nümayəndəsi Kirill Dmitriyev CNN telekanalında bildirib ki, Kiyev və Moskva Ukraynadakı müharibəni diplomatiya yolu ilə bitirməyə yaxındırlar. Onun dediyindən belə nəticə çıxarmaq olar ki, Zelenski Rusiya ordusunun 1991-ci il sərhədlərinə qayıtması şərtindən vaz keçib, cəbhə xəttini “tanıyıb”.

Qarabağın Azərbaycandan qoparılmasında da maraqlı tərəflər vardı, amma onların sayı çox deyildi. Ukraynada isə müharibəni həm də ona görə dayandırmaq olmur ki, savaş istəyən maraqlı tərəflər çoxdur. Bu maraqlı tərəflərin də əsas hədəfi Rusiyanın bu savaşda daha çox “qan itirməsidir”. Rusiya isə sanki ya “qansız”, ya da qanla bəslənən kimi davranmaqdadır, durmur… Ukrayna xalqının əzabları isə heç kimin vecinə deyil. Hətta “SSRİ-nin şinelindən” çıxmış bəzi ölkələr belə, bu savaşın uzanmasında öz maraqları olduğunu gizlətmirlər. Ehtimal edilir ki, Moskva Ukraynada işğalçı savaşı qazanacağı halda, dərhal “yeni SSRİ” yaratmaq, hətta bir neçə qonşu ölkələrə hücum edərək yeni ərazilər iştəhasına düşəcək. Ona görə də Rusiya Ukrayna bataqlığında nə qədər çox qalsa, o qədər yaxşıdır…

Rusiya isə ölkədə bir nəfərin beynində qurduğu planın qurbanı kimi görünür. İndi ölkədə hətta müharibə əleyhinə gitara dıqqıldadan küçə musiqiçilərini belə vətən xaini kimi həbsə atırlar. Obyektiv sorğulardan danışmaq mümkün deyil, amma bəzi mənbələr iddia edir ki, müharibəni ilk gündən dəstəkləməyən 30% olub, indi isə bu rəqəm artıb, amma bu barədə danışmaqdan və açıq mövqe bildirməkdən çəkinirlər. 35% Rusiya hakimiyyətinin mövqeyini müharibəni əvvəl gündən dəstəkləyir, bu rəqəm isə dəyişməz qalır. Rusiyalıların əksəriyyəti sülh danışıqlarının tərəfdarıdır.

Əgər Ukrayna nə vaxtsa işğala qarşı müqaviməti dayandırarsa, heç kim bu qərara görə Kiyevi qinaya bilməz. Əksinə, Ukrayna xalqı böyük silahlı gücə qarşı aylarla müqavimət göstərdiyinə, həm də təkcə müdafiə deyil, Rusiyanın hərbi sənayesinə, iqtisadiyyatına cavab zərbələri vurduğuna görə tarix səhifələrində xatırlanacaqlar.

Rusiya Ukraynanı ildırım sürəti ilə işğal etmək istəyirdi, amma buna nail olmadı. Əlbəttə, bu müqavimətin təşkilində Qərbin hərbi dəstəyinin əvəzsiz rolu olub. Amma işğala qarşı dayanan, torpaqlarının müdafiəsində qəhrəmanlıq göstərən xalqın xidmətlərini də kimsə dana bilməz. Ukrayna savaşın bu mərhələsini uduzsa belə, bu qara tarix olmayacaq, zamanında bu qəhrəmanlıqları təkrar etmək istəyəcək nəsil də yetişəcək, onların intiqamı daha ağır olacaq. Bunu biz yaşadıq, təəssüf ki, Birinci Qarabağ savaşında təkləndik, dövlətin zəif zamanında torpaqlarımızın işğalına qarşı lazımı müqavimət göstərə bilmədik.

Ukraynadakı müharibənin Azərbaycan variantı üzrə yekunlaşması haqda biz çoxdan yazırıq, bu yaxınlarda isə sabiq xarici işlər naziri Kuleba bu barədə danışmışdı. Yəni ən əvvəl itirilmiş qüvvələri bərpa etmək üçün atəşkəsdən zaman qazanmaq, güclənmək və bundan sonra ya diplomatik yollarla, ya da müharibə ilə əraziləri geri qaytarmağa hazırlaşmaq… Zamanında biz də dəfələrlə yazmışdıq ki, birincisi, əgər Ukraynanın dövlət rəhbərliyində Heydər Əliyev kimi təcrübəli lider oldsaydı, bu münaqişə heç vaxt baş verməzdi. İkincisi, Ukraynanın mütləq “nəfəs almağa” ehtiyacı var ki, heç olmasa dövlət ayaqda qala bilsin…