“Artıq heç kim evinin xanımı olmağı şərəfli saymır”

Rusiyada məşhurlaşan azərbaycanlı müğənni Coni (Cahid Hüseynli) “Marie Claire” jurnalının rus versiyasının növbəti qonaqlarından biri olub.

“Qafqazinfo” “Axşam.az”a istinadən xəbər verir ki, nəşr üçün kamera qarşısına keçən ifaçı şəxsi həyatı ilə bağlı maraqlı açıqlamalar verib:

“Qadınları başa düşmək mümkün deyil. Müasir qızları çox məqsədyönlü görürəm, onlar öz karyeralarına və şəxsi nailiyyətlərinə kökləniblər. Bu, yaxşıdır, amma məni kədərləndirir: artıq demək olar ki, heç kim evinin xanımı, ailənin anası olmağı şərəfli saymır. Məsələn, mənim tanıdığım qızların 50%-dən çoxu yemək bişirməyi bilmir. Buna etiraz etmirəm, sifariş edə və ya özümüz bir şey bişirə bilərik. Ancaq gələcəyə baxaraq, övladlarımın hazır yemək yeməsini istəməzdim. Ən yaxşı restoranların ən bahalı yeməkləri belə evdə ananın əlləri ilə hazırlanan yeməkləri əvəz edə bilməz. Əlbəttə ki, qadının karyerası münasibət və ailə qurmağa mane olmur.

Həmişə tanış olduğum yeni cütlüklərdən soruşuram: “Necə tanış olmusunuz?”. Dostlardan biri universitetdə KVN konsertinə gələrək yanında oturan qızla söhbət etdi. Keçən gün onların uşağını qucağımda tutdum, möcüzə idi! Tanışlıqda düzgün və ya yanlış seçim yoxdur, bütün vasitələr yaxşıdır. Sosial şəbəkələrdə və ya tanışlıq saytlarında bir-birini tapan xoşbəxt evli insanlar tanıyıram. 

Uca Allah bizi cüt yaradıb, ona görə də bilirəm ki, hər kəs öz sevgisini tapacaq. Əsas odur ki, nə olursa olsun, əvvəlki münasibətlərdən hansısa yaralar olsa da, sevgiyə inanmaqdır”.

O, ailə üzvləri arasındakı sevgi münasibətlərindən söz açıb:

“35 ildir bir yerdə olan nənəm və babamın, eləcə də valideynlərimin nümunəsində böyümüşəm. Onlar hələ də bir-birindən ayrı yaşaya bilmirlər, daim telefonla danışırlar, bir-birləri ilə yazışırlar və görüşməyi gözləyirlər. Görürəm ki, bu qədər uzun müddətdən sonra onların sevgisi sönmür, əksinə daha da güclənir, çünki bu, həqiqidir. Bu məni çox ruhlandırır.
Ailəm əslən azərbaycanlıdır. Başa düşmək lazımdır ki, valideynlərim gənc olanda hətta xoşuma gələn bir qızla danışmaq belə asan deyildi. Oğlan əvvəlcə valideynlərindən icazə istəyir, niyyətinin ciddi olduğunu, onu aldatmayacağını və incitməyəcəyini sübut edirdi. Qız ailənin məsuliyyətini üzərinə götürəcək və ömrünün sonuna qədər onun dayağı olacaq kişi üçün iffətini saxlayırdı. Ona görə də münasibətlər tamam başqa cür qəbul edilirdi.

Ana tərəfdən babam ilk baxışdan nənəmə aşiq olub. Bir dəfə onunla görüşüb. Onu yalnız uzaqdan görüb, həmin vaxt yad adama yaxınlaşmaq mümkün deyildi. Babam nənəmə məktub yazıb. Ona nənəmin anası cavab verib. Beləliklə, nənəm sərhədlər qoydu və evlilikdən başqa hər hansı yolla bunun alına bilməyəcəyinə işarə edib. Babamı onun xasiyyəti, düzgünlüyü, ədəb-ərkanı valeh edib.

Valideynlərimdə də oxşar vəziyyət olub. Bir baxış - vəssalam, onların ürəkləri o qədər işıqlanıb ki, illər boyu hələ də ailə ocağının istiliyini qoruyub saxlayıblar. Bu hekayələr ilk baxışdan sevginin olduğunu sübut etmirmi? Aydındır ki, 35 ildən çox ailə həyatında müxtəlif dövrlər və təcrübələr olub, amma valideynlərimiz heç vaxt qardaşımı və məni buna qatmayıblar. Anam rəfiqələri ilə atamı, o isə anasını dostları ilə müzakirə etməyib. Şəxsi olan hər şey həmişə evimizin divarları arasında qalıb və qalır. Mən bunu iki insan arasında kimyanın olması kimi uğurlu bir əlaqənin açarı kimi görürəm. Mən başa düşürəm ki, zaman dəyişir, amma təəssüf edirəm ki, möhkəm nikahların qurulduğu ənənələr yoxa çıxır”.

Coni “Seçdiyin qız valideynlərini razı salmasa, nə olacaq” sualına belə reaksiya verib:

“Valideynlərimin nümunəsi ilə böyümüşəm və onlara güclü və xoşbəxt ailə qurmağa kömək edən eyni dəyərlərə sahibəm. Ona görə də belə bir ssenari mümkün deyil. Biz isə avtomobil seçmirik ki, mən qara və gözəl faralar istəyim. Kimə aşiq olacağımı, kimi özümə aid hiss edəcəyimi bilmirəm. Ancaq enerji birləşdikdə, hətta kənardan da dərhal görünür. Mən yenə ənənəvi variantın tərəfdarıyam. Başa düşürəm ki, hər kəsin arzuları, məqsədləri var, hamı bu dünyaya faydalı bir şey gətirmək istəyir. Anam bütün həyatı boyu psixoloq olmaq arzusunda olub. Ancaq 19 yaşında böyük qardaşım doğulanda o, həyatını uşaqlarına həsr etdi və bizi inanılmaz sevgi və qayğı ilə əhatə etdi. Bütün bunlara baxmayaraq, anam biz böyüyən kimi arzusundan əl çəkmədi, universitetə ​​daxil oldu, psixoloq ixtisası üzrə təhsil aldı, hətta ailə münasibətlərinin harmoniyasından bəhs edən kitab da yazdı. Anam həmişə yanımdadır, hər işdə mənə kömək edir. Studiya dizaynı, səhnə geyiminin yaradılması, stilist işi - anam nə öhdəsinə götürürsə, hamısını inamla və zövqlə edir. Bu gün çəkilişə məni anam hazırlayıb”.

Coni ata olmaq istəməsi haqda isə bunları söyləyib:

“Mənim üçün nəsli davam etdirmək həyatın ən vacib tərəflərdən biridir. Vəziyyət fərqli ola bilər, baxmayaraq ki, böyük bir ailə xəyal edirəm. Sevimli xanımım çox uşaq istəmirsə və ya edə bilmirsə, bu, münasibətlərin taleyini həll etməyəcək. Uşaq Uca Yaradanın möcüzəsidir, hədiyyəsidir, ona görə də biri də olsa, məni sevindirəcək. Amma yeddi daha çox sevindirəcək!”.