Bir gün xəbər olmayanda... KÖŞƏ

Təsəvvür edin ki, sabah səhər oyanırsınız və dünyada heç bir xəbər yoxdur.

Heç bir qəza baş verməyib. Heç bir müharibədən məlumat gəlmir. Heç bir fəlakət yaşanmayıb. Sosial şəbəkələrdə qalmaqal yoxdur, "son dəqiqə" başlığı görünmür. Televiziyalar susur, xəbər portallarının əsas səhifəsi boşdur.

İlk baxışdan qəribə görünür. Çünki biz illərdir həyatımızı xəbərlərlə ölçməyə öyrəşmişik. Günə xəbərlə başlayır, günü xəbərlə bitiririk. Elə bilirik ki, dünya yalnız nəsə baş verəndə yaşayır.

Halbuki dünyanın ən gözəl hadisələri çox vaxt xəbər olmur.

Bir ata övladının ilk addımlarını görür, amma bu heç yerdə yayımlanmır. Bir müəllim şagirdinə gələcək qazandırır, lakin bu "son dəqiqə" xəbərinə çevrilmir. Bir həkim növbəti xəstəsini həyata qaytarır, bir fermer aylarla zəhmət çəkərək məhsul yetişdirir, bir könüllü tanımadığı insana kömək edir. Bunların heç biri xəbər lentinin ilk sırasına çıxmır.

Çünki xəbərin təbiəti fərqlidir. O, adətən pozulan tarazlığı göstərir. Münaqişəni, qəzanı, böhranı, sensasiyanı önə çıxarır. Sakitlik isə çox vaxt xəbər hesab edilmir.

Bu vəziyyət zamanla düşüncəmizi də dəyişir. Gün ərzində onlarla mənfi məlumat oxuyan insan bir müddət sonra elə hesab edir ki, dünya yalnız problemlərdən ibarətdir. Halbuki həmin gün minlərlə yaxşılıq baş verir, sadəcə onların çoxu manşet olmur.

Media cəmiyyətin güzgüsüdür. Amma heç bir güzgü həyatın bütün tərəflərini eyni anda göstərə bilmir. Buna görə də oxucu olaraq bizim də məsuliyyətimiz var. Oxuduğumuz xəbərlərlə yaşadığımız həyatı qarışdırmamalıyıq.

Hər gün xəbərlər dəyişir. Dünənin ən vacib hadisəsi bu gün unudulur, onun yerini yeni məlumatlar tutur. Amma insan həyatını dəyişən dəyərlər – etibar, vicdan, mərhəmət, zəhmət və sevgi – gündəmin dəyişməsi ilə dəyişmir.

Bəlkə də bir gün xəbər olmayanda anlayacağıq ki, həyat əslində manşetlərdən daha böyükdür.

Çünki bəzən dünyanın ən vacib hadisələri heç vaxt xəbər olmur. Onlar səssiz baş verir, sakit yaşayır və yalnız insanların taleyində iz qoyur.

Ona görə də hər gün oxuduğumuz xəbərlərlə yanaşı, xəbər olmayan həyata da baxmağı bacarmalıyıq. Çünki həyatın əsl mənası çox vaxt "son dəqiqə" başlığının altında deyil, adi görünən günlərin içində gizlənir.