Doğrudanmı, müsəlmanlar bir birini qırır?

Bu, əlbəttə, qismən doğrudur. Niyə qismən? Çünki daxilində vətəndaş müharibəsi gedən ölkələr var. Onların əhalisinin əksəriyyəti müsəlmandır. Ancaq son dövrlərdə bir-biri ilə müharibə edən iki müsəlman ölkəsi yoxdur.

Hə, Yəməndə husilərlə Səudiyyə Ərəbistanı arasında qarşılıqlı raket zərbələri vardı, hazırda isə atəşkəsə nail olunub. Əhalisinin əksəriyyəti müsəlman olan 39 ölkə var dünyada. Ancaq iki müsəlman ölkəsi yoxdur ki, bir-biri ilə hazırda müharibə aparsın. Yəni ən azı böyük müsəlman ölkələri arasında savaş yoxdur.

İndoneziya, Türkiyə, İran, Misir, Pakistan, Səudiyyə Ərəbistanı, Birləşmiş Ərəb Əmirlikləri və sair. Bunlar son 50 ildə nə vaxt bir-biri ilə müharibə edib?!

Tarixdə iki dünya müharibəsi olub, onları da başladanlar, müharibə tərəfdarları müsəlmanlar deyildi, xristianlar idi. Ən çox zərəri isə müsəlmanlar və yəhudilər gördü. Sonrakı müharibələrdə də müsəlmanlar müharibələrin təşəbbüskarları deyil, qurbanları idilər.

Zamanında Böyük Britaniya Argentina ilə Folklend adaları üstündə müharibə aparanda heç kim demirdi: "Xristianlar bir-birini qırır". Yaxud Yaponiya Çinə, Çin Vyetnama hücum edəndə, heç kim eyni dinə mənsub olanların bir-biri ilə vuruşduğunu xüsusi olaraq vurğulamamışdı. Amma, baxın, bu gün iki xristian ( həm də pravoslav) ölkə - Rusiya və Ukrayna bir-biri ilə necə davranır?! Üstəlik ikisi də slavyanlardır. Faktik olaraq, slavyan xalqı özü elə özünə qarşı vuruşur. Həlak olan, yaralanan, itkin düşən yüz minlərlə, qaçqın, köçkün isə milyonlarladır. Niyə yenə heç kim demir ki, xristianlar bir-birini qırır? Üstəlik onu da heç kim demir ki, bu iki xristian ölkəsini ilk günlərdən barışığa çağıran və barışdırmağa çalışan Türkiyə müsəlman ölkəsidir. İstanbul danışıqları sülhlə bitsəydi, indiki qədər böyk dağıntı olmazdı, bu qədər qurban verilməzdi.

Baxın, Türkiyə özü NATO-da beş ölkədən biridir. Ancaq NATO-nun açıq və birmənalı olaraq, tərəflərdən birini - Ukraynanı dəstəkləməsinə baxmayaraq, Türkiyə həm Rusiya ilə, həm Ukrayna ilə münasibətlərini qoruyub saxladı, hətta onları barışdırmağa çalışdı.

Əslində Türkiyə daim buna çalışır. Türkiyə, eləcə də, Azərbaycan bu xristian ölkələrini - Rusiya ilə Ukraynanı sülhə gətirmək üçün öz platformalarını yenə də təklif edirlər. Xristian Amerikalılar və xristian ruslar xristian Avropanı, o cümlədın, elə Ukraynanın özünü danışıqlardan kənarda buraxanda, prezident Zelenskini öz çətiri altına alan Türkiyə oldu. Hətta indi ABŞ-Rusiya, ABŞ-Ukrayna danışıqlara harda başlayıb?! Səudiyyə Ərəbistanında. Amma müsəlmanların bir-birini guya qırıb çatdığı haqda fikir qəsdən insanların təhtəlşüura yerləşdirilir.

O, başqa məsələdir ki, müsəlman ölkələri arasında həmrəylik azdır. Bunu Azərbaycan öz acı təcrübəsində də görüb: guya dünya müsəlmanlarına liderlik edən, guya islam təəssübkeşi olan İran 30 il ərzində işğalçı xristian Ermənistana kömək edirdi, müsəlman Azərbaycana deyil. Ancaq İkinci Qarabağ müharibəsi zamanı Türkiyə və Pakistan kimi müsəlman ölkələri, eləcə də, xeyli sayda xristian ölkələri Azərbaycana siyasi-mənəvi dəstək vermişdi. Onların arasında özü indi işğala məruz qalmış Ukrayna da var idi.

Ona görə də "müsəlmanlar bir-birini qırır" və ya "müsəlmanlar xristianları qırır" və sair kimi fikirlər xüsusi olaraq hazırlanmış və qəsdən yayılan düşüncə klişeləridir. Psixoloji müharibədi. Qərbin qlobal media imperiyası, "beyin mərkəzləri", kütləvi mədəniyyət, sosial şəbəkə platformaları bu yanlış düşüncəni davamlı olaraq "yemləyib" bəsləyir.

Əslində isə mahiyyət başqadır; maraqlar toqquşanda hər kəs bir-biri ilə müharibə edir. Bu dini mənsubiyyətlə əlaqəli bir şey deyil ki. Sadəcə, din bu müharibələrdə alət edilir. Xatırlayırsınızsa, Ermənistanın işğalçı, terrorçu prezidentlərindən biri Serj Sarqsyan müsahibələrindən birində öz təcavüzkarlıq siyasətinə haqq qazandırmaq məqsədilə belə demişdi: "Biz xristian inancını, xristian mədəniyyətini müsəlman türklərdən qorumaq üçün müharibə apardıq və qalib gəldik".

Amma Azərbaycan ordusu Sarqsyanın bu "qələbəsi"ni gözündə qoydu.

Bahəddin Həzi, bizimyol.info