Ermənistanın Qazax istiqamətindəki hərəkətləri: Təsadüf, yoxsa təxribat?

7 aprel 2025-ci il tarixində Azərbaycanın Qazax rayonu istiqamətində qeydə alınan hadisələr Ermənistanın Azərbaycanın sərhədyanı yaşayış məntəqələri yaxınlığında taktiki fəallığın yeni mərhələsinə keçdiyini açıq şəkildə göstərir. Bu hərəkətlər təsadüfi deyil - əksinə, sərhədyanı bölgədə vəziyyətin gərginləşdirilməsinə və sabitliyin pozulmasına yönəlmiş sistemli addımlar zəncirinə daxildir.

Oxu.Az xəbər verir ki, bu fikirlər Caliber.az saytında dərc edilən təhlildə yer alıb.

Yazıda qeyd olunur ki, 7 aprel saat 18:15-də Qazax rayonunun İkinci Şıxlı kəndi yaxınlığında, şərti sərhəddən təxminən 115 metr məsafədə Ermənistan ordusuna məxsus ön xətt mövqelərindən birində aktivlik müşahidə olunub. Belə ki, həmin postda yerləşən iki hərbçidən biri qəsdən iriçaplı atıcı silahı Azərbaycan istiqamətinə tuşlayıb. Atəş açılmasa da, bu hərəkət açıq şəkildə və nümayişkaranə təxribat xarakterli olub.

Müəllif qeyd edir ki, bu formalı hərəkətlər nə ön xətdəki əsəb pozğunluğu, nə də epizodik improvizasiyadır. Bu, planlaşdırılmış taktiki təzyiq sxeminin bir hissəsidir. Məqsəd isə idarəolunan gərginlik yaratmaq və psixoloji təsir mexanizmini işə salmaqdır. Bu model İrəvana "sabitlik" görüntüsü yaratmağa imkan verir, halbuki reallıqda vəziyyət daha da pisləşir. Hər bir belə jest bütün təmas xətti boyunca vəziyyəti tədricən gərginləşdirmək strategiyasına daxildir.

Sayt yazır ki, həmin gün (7 aprel) qeydə alınan digər bir epizod daha ciddi narahatlıq doğurur. Belə ki, Qazax rayonunun Kəmərli kəndi yaxınlığında Ermənistan Silahlı Qüvvələrinə məxsus mövqelərdə 122 mm-lik "D-30" haubitsalarının yerləşdirildiyi müşahidə edilib. Təxminən altı kilometr məsafədə yerləşən bu artilleriya qurğuları Azərbaycanın həm hərbi, həm də mülki obyektlərini hədəfə almaq qabiliyyətinə malikdir. Mühüm məqam ondan ibarətdir ki, bu silahlar birbaşa Azərbaycan ərazisindəki hədəflərə yönəldilib. Bu, nə texnika saxlanması, nə də şəxsi heyətin rotasiyasıdır - bu, konkret döyüş istifadəsi üçün nəzərdə tutulan mövqe seçimidir.

Müəllif vurğulayır ki, qeyd olunan artilleriya sistemləri sovet istehsalıdır və Ermənistan ordusunun arsenalında uzun illərdir yer alır:

"Amma diqqəti cəlb edən əsas məsələ silahların növü deyil, onların harada və hansı məqsədlə yerləşdirilməsidir. Niyə haubitsalar indi sərhəd zonasındakı mövqelərə yerləşdirilir? Aydın məsələdir ki, bu, mümkün təxribat üçün hazırlıqdır. Bu kontekstdə təbii sual yarana bilər: Niyə Fransa və Hindistanın Ermənistana verdiyi müasir modellər deyil, köhnəlmiş artilleriya sistemləri ön plana çəkilir? Axı məlumdur ki, Paris və Nyu-Delhi son vaxtlar Ermənistanı müasir silahlarla doldurmaq üçün səylərini artırıblar ki, bu barədə Caliber.az dəfələrlə məlumat yayıb. Cavab isə sadədir - bu sistemlər artıq tam mənimsənilib və texniki xidmət tələb etmir. Onların əsas rolu sabit vizual təhlükə yaratmaq və gərginlik mühiti formalaşdırmaqdır. Müasir silahlar isə ehtimal ki, arxa cəbhədə daha dəqiq və konkret tapşırıqlar üçün ehtiyatda saxlanılır. Beləliklə, Ermənistan ikiqat strategiya qurur: təzyiq üçün köhnə silahlar, çevik müdaxilə üçün yeni texnika.

Lakin Ermənistan rəhbərliyi və onun müttəfiqləri bilməlidirlər: Azərbaycan düşmənin bütün fəaliyyətini yaxından izləyir. Kəşfiyyat vasitələrimiz mövcuddur, toplanan məlumatlar təhlil edilir və nəticələr çıxarılır. Azərbaycanın heç bir təxribata uymayacağı açıqdır, lakin hər hansı təhlükə cavabsız qalmayacaq - xüsusilə də mülki əhalinin yaşadığı bölgələrdə. Azərbaycan Ordusunun cavabları həmişə dəqiq, ölçülmüş və məqsədyönlü olub. Əgər Ermənistan növbəti təxribatlara əl atarsa, Bakı lazım olan reaksiyanı verəcək - hüquqa, faktlara və hərbi üstünlüyə əsaslanaraq. Unutmaq olmaz: hərbi logistikada təsadüflər olmur. Silahların tuşlanması, artilleriyanın yerləşdirilməsi və addımların sinxronluğu - bunlar təsadüfi, kortəbii deyil, hazırlıqdır. Və bu hazırlıq diqqətdən kənarda qalmadı".