Gənclərin idmanı tərk etməsinə səbəb olan maneələrin azaldılması zəruridir TƏDQİQAT
Azertag saytından verilən məlumata əsasən, Icma.az məlumatı açıqlayır.
Bakı, 30 avqust, AZƏRTAC
Yeni tədqiqatlar göstərir ki, sosial-iqtisadi status gənclərin idmanla məşğul olma davamlılığına mühüm təsir göstərir. Norveçdə aparılan Ungdata sorğusuna əsaslanan nəticələrə görə, aşağı sosial təbəqədən olan gənclərin 80 faizədək hissəsi yeniyetməlik dövründə idmanı tərk edir. Tədqiqatçı Erik Qrasaas bildirir ki, yüksək sosial-iqtisadi sinifdən olanların üçdə ikisi, orta sinifdən dörddə üçü, ən aşağı sinifdən isə hər beş nəfərdən dördü məktəb dövründə idmanı buraxır.
AZƏRTAC “MedicalXpress” portalına istinadla xəbər verir ki, nəticələr “Psixologiyada Sərhədlər və İdman və Aktiv Yaşamda Sərhədlər” jurnallarında dərc olunub.
Mütəşəkkil idman fəaliyyəti gənclərin rifahına müsbət təsir göstərir. İdmanla məşğul olan şagirdlər məktəbdə özlərini daha xoşbəxt hiss edir, daha az stres yaşayır, dərslərdə daha az yorulur və müəllimlərindən daha çox dəstək aldıqlarını bildirirlər. Araşdırmalar, xüsusilə qızların idmandan daha çox fayda əldə etdiyini göstərir. Belə ki, idmanla məşğul olan qızlar fəaliyyət göstərməyən həmyaşıdları ilə müqayisədə həyatlarından daha çox razıdırlar. Oğlanlarda mənzərə daha mürəkkəbdir. Ənənəvi olaraq qızların üstünlük təşkil etdiyi rəqs, at sürmə və şənlik idman növləri ilə məşğul olan oğlanların həyat keyfiyyətinin orta səviyyədən aşağı olduğu müşahidə olunub. Bununla belə, motor idmanı ilə məşğul olan oğlanlar sorğuda iştirak edən bütün gənclər arasında həyatlarından ən çox razı qrup olub.
Tədqiqat nəticələrinə görə, tennis və xizək sürmə norveçli yeniyetmələr arasında ən yüksək sosial statusa malik idman növləridir. Xizək sürən gənclər həm fiziki aktivlik, həm məktəb həyatından məmnunluq, həm də sağlamlıq baxımından digərlərindən üstün nəticələr göstəriblər. Onlar, həmçinin daha az ağrı və baş ağrısı yaşayır, daha az dərman qəbul edirlər. Bunun əksinə olaraq, motor idmanı sosial status baxımından ən aşağı pillədə olsa da, həmin fəaliyyətlə məşğul olan gənclərin həyat məmnunluğu ən yüksəkdir. Müəlliflər vurğulayır ki, idmanın həm fiziki, həm də psixoloji faydalarını nəzərə alaraq, bütün uşaqlar və yeniyetmələr üçün əlçatan olması zəruridir. Lakin iqtisadi baryerlər ciddi maneə yaradır. Məsələn, 15 yaşlı bir gəncin xizək sürmə ilə məşğul olması üçün ildə təxminən 11 min 700 NOK ödəməsi tələb olunur ki, bu da bir çox ailələr üçün əlçatmazdır. Hazırda hər 10 gəncdən yalnız 2-si səhiyyə orqanlarının fiziki aktivliklə bağlı tövsiyələrinə əməl edir. Qızlar arasında isə vəziyyət daha kritikdir, onların 90 faizi kifayət qədər aktiv deyil.
E.Qrasaas bildirir: “Əsas məsələ gənclərin hansı idman növü ilə məşğul olmalarından çox, hərəkətdə olmalarıdır. Onlar özlərinə həzz verən fəaliyyət tapmalıdırlar, çünki hərəkət etmək və ürəyin döyüntüsünü hiss etmək həm sağlamlıq, həm də rifah üçün həyati əhəmiyyət daşıyır.”


