Güzgüdəki dəri, həyatdakı izlər KÖŞƏ

İnsan hər səhər güzgüyə baxır. Saçını düzəldir, geyimini seçir, günə hazırlaşır. Amma çox az adam güzgüdə gördüyü dərinin ona nə demək istədiyini dinləyir.

Dəri sadəcə bədəni örtən bir qat deyil. O, insanın yaşadıqlarının, keçirdiyi stressin, sevincin, yorğunluğun və həyat tərzinin səssiz danışan dilidir. Bəzən bir gecəlik yuxusuzluq göz altındakı qaraltıda, aylarla davam edən gərginlik isə üzdə yaranan solğunluqda özünü göstərir.

Maraqlıdır ki, insanlar çox vaxt dəridə yaranan problemləri yalnız kosmetik qüsur kimi qiymətləndirirlər. Halbuki dəri çox vaxt daxildə baş verənlərin ilk xəbərçisidir. Orqanizmdəki dəyişikliklər, qeyri-sağlam qidalanma, stress və hətta emosional gərginlik belə ilk növbədə onun üzərində iz buraxır.

Müasir dövrdə insanlar dərilərini müxtəlif kremlər, prosedurlar və texnologiyalar vasitəsilə mükəmməlləşdirməyə çalışırlar. Sosial şəbəkələrdə filtrdən keçmiş simalar ideal görünüş standartı yaradıb. Nəticədə bir çox insan öz təbii görünüşünü qəbul etməkdə çətinlik çəkir. Halbuki sağlam dəri ilə qüsursuz dəri eyni anlayış deyil.

Əslində, dərimiz zamanın yaddaşıdır. Uşaqlıqda günəş altında keçirdiyimiz saatlar, gənclikdə etdiyimiz səhvlər, yaşadığımız çətin günlər və xoş xatirələr onun üzərində görünməz şəkildə toplanır. Buna görə də müəyyən yaşdan sonra insanın dərisi yalnız genetikanın deyil, yaşadığı həyatın da portretinə çevrilir.

Dəriyə qulluq təkcə gözəl görünmək üçün deyil, özünə hörmətin ifadəsidir. İnsan öz sağlamlığına, istirahətinə, qidalanmasına və psixoloji rahatlığına nə qədər diqqət yetirirsə, bunun nəticəsini dərisində də görür. Bahalı məhsulların edə bilmədiyini bəzən keyfiyyətli yuxu, kifayət qədər su və sakit bir həyat tərzi edə bilir.

Bəlkə də dərinin ən böyük sirri onun insanı olduğu kimi göstərməsindədir. O, yalan danışmır, rol oynamır, gizlənmir. İnsan nə yaşayırsa, bir gün mütləq onun üzərində iz qoyur.

Bu səbəbdən güzgüyə baxarkən yalnız görünüşümüzü deyil, həyatımızı da görməyə çalışmalıyıq. Çünki dərimiz sadəcə üzümüz deyil, yaşadığımız ömrün səssiz gündəliyidir.