Həmid Herisçi şeirlər

Bu gün tanınmış şair, yazıçı Həmid Herisçinin doğum günüdür.

Kulis.az bu münasibətlə müəllifi təbrik edir və onun yeni şeirlərini təqdim edir.

DANTE VƏ VERGİLİ

(Elmir Mirzəyevə)

Qoy bura tökdüyün zibil,
Ölənlərinin ehsanı olsun!
Köhnə Bakı divarlarına bu amansız, anasız
Qraffiti həkk edilmişdi,
Haqq edilmişdi,
Sanki Mərkəzi Bankın hesablarını xakerlər yarmışdı,
Xak etmişdi,
Sanki rəhmətlik Bakının meyiti yuyulmuşdu, pak edilmişdi:
"Qoy bura tökdüyün zibil,
ölənlərinin ehsanı olsun!"
Dedim: Canım sağ olsun...
Qafiyəni göydə tutdum
"Koroğlu" operasından bir parça oxudum:

Şərab doldurun, şərab doldurun...
Şəhərin, Bakının dırnaqları arasında kir kimi qalmış küçələrdə,
Sən Dante, mən Vergiliy yox, Vergili oldum...
Nəhayət ki, öz kölgəmi soyundum!!!
Kimə lazım idi mənim bu köhnə kombinezonum?
Bu dostluqda oyun başlamadı, yox...
bitdi oyun.
Sən Dante,
mən Vergili oldum.
Sən bir gün “Bizim Cəbiş müəllim” filmini
Söydün, soydun, soyundurdun,
Dedin, bu kimya müəllimi
Kimyagərdir,
Doktor Frankenşteyndir...
Şagirdlərinin piyindəndir
Onun
Çamadanından çıxarıb payladığı sabun...
Sonra dayandın... duruxdun...
Mövzuya uyğun
Dedin: Hətta dükan taxçalarındakı ən yeni şampun...
Dedin... və udqundun, susdun.
Mövzuya uyğun.
Sən Dante, mən Vergili oldum.
Sonra Məcnun olduq biz, Məcnun...
Ardını qoy danışsın
Allahverdi Firidun.
Bir az,
daha dolğun.
Sən Dante, mən Vergili oldum.
Ölüm və Olum.

YOLDAN, ORDAN TELEQRAM

Bakı şəhər prokurorluğundakı bizim uzaq bir qohum,
Ölü səhralardan, Afrikadan əsən
Gilavar, ölümcül səmum,
Bir amerikalı yevanqelist medium,
Vikipediyada oxudugum
Bir məqalə,
Qara şəhərdə Nobelə məxsus indi xaraba
“Villa petrolium”
Məzara axan qum
Yuxularıma girən mərhum
Dostum
Ceyhun
Deyir:
Hələ sağsan?
Çünki...
Çünki
Hələ də uşaqsan...

Acsan,
Səhər-səhər evdən çıxansan...
Unudma, aptekdən dərman da almalısan.

AXTAR ÖZÜNÜ EPŞTEYNİN X FAYLLARINDA

Həyat düşəndə çətinə,
həm də muğamat ahənginə,
Girəndə Hollivud süjetinə,
İlişəndə,
kilidlənəndə
indiki kimi
Hörmüz boğazı girəcəyində...
baş qəhrəman əyləşəndə sonbala Mersedesinə,
Yetişəndə tam zülmət bir tinə...
Kəlmeyi-şəhadətin səslənsə
öz-özünə.
Şalvarının cırığı qəfil girsə gözünə,
Arzuların ölsə, uzansa tam düzünə...
Əvvəl
Axtar özünü, öz üzünü,
İtmiş əbəs ömrünü, öz ölümünü,
Cəllad kötüyünü.
"Güllələnmə təxirə salınır" filmində.
Orda sən də varsan...
Apellyasiya şikayəti yazırsan
Stalinin özünə.
Sonra
Epşteynin X fayllarında,
Zəmanəmizin bu modern "Min bir gecə nağıllarında"
Üzləşdim qəfil öz adımla!
Orda mən dünya gözəli bir qadınla,
Deyəsən, Katerina adında,
Keyfdəydim Karib adalarında!
Sonra
Axtar, özünü taparsan Akutaqavanın "Rasyomon darvazası", Rasyomon adası, Robinzon adasında,
Həyatın ən böyük xata-bəlasında,
Raskolnikovun qanlı baltasında,
"Azercell"in son telefon balansında
Sənin də adın var!!!
Öz cəsədini qəfil görəcəksən hələ
Xocalı qurbanları sırasında.
Bir qədim Misir papirusunda
Sənin barəndə də yazıblar.
Axtar.
Axtar.
Axtar.

SEKOND HAND DÜKANINDA

«For sale: baby shoes, never worn»
Xəz dərili
Çox fərli, dizaynı çox fərqli
bir gödəkçə aldım,
amerikalıdan,
Sekond-hend, ikinci əl dükanından,
Qoxuladım,
iy gəlmirdi
dərin qoltuğundan...
Həm də yorğunluğumdan.
Bir də o dükanda,
andıra qalmış malların,
Köhnə musiqi vallarının,
Tozlu samovarların sırasında,
Uzun siyahısında
Allah eləməmiş
Bir cüt uşaq ayaqqabısı gördüm.
Geyilməmiş.

Elə bil ağacda göy alçaydı
hələ yetişməmiş...
Öz dilində mənə deyirdi:

You speak English?
Finiş xəttiydi bu,
Tam finiş...
Burda cəld öz yerindən qalxıb,
elektron gitaraya,
Uzaqlarda itən gecə qatarına,
Pencəyinin nəşəli astarına
Özünü çatdırmalıydı
Ağdamlı Rəmiş!!!
Orda həyat,
Ağır həvəngdəstəylə hələ
tam əzilməmiş.
Əzrayıl o mənzərəni, mənzili hələ tam kirayələməmiş...
Gitaranı köksünə hələ sıxmamış Rəmiş
O çəkmələri ata-ana əzizləmiş, iylərmiş,
Öpərmiş...
Deyərmiş - "Firəngiz"...
Tam səssiz.
Uşaq çəkmələri satılır
Geyilməmiş...
Ernest Heminquey, vaxtilə,
cəmi bu iki sətirlə,
Allah eləməmiş
Həyatın faniliyini, bir saniyəsini göstərərmiş.
Elə bil o, bu çəkmələri geymiş...
Ağacların tərbiyəsini pozan
küləklərə qoşulub
1936-cı ilə, İspaniyaya, Kilimancaro dağına, Afrikaya, ədəbiyyata doğru getmiş...
Ürəyində
həmişə deyərmiş:
«For sale: baby shoes, never worn»
NO COMMENT.
ŞƏRHSİZ.

***

Bu ölkədə,
bəlkə də,
arvadların yazdığı cadu duası,
restoranlardakı kələm, yarpaq dolması,
"Qarabağ" futbolçularının
diz yarası,
Şəki halvası,
hətta Qafqaz Müsəlmanları İdarəsində
mollaların yaşıl çalması,
"Qapaz.info" xəbər agentliyinin ikiəlli qapazı,
Ayfonun dişlənmiş alması,
Beynəlxalq Valyuta Fondundan alınmış kreditlərin
son tranşı
eyni qaydayla
qatlanır, bağlanır, sarınır,
bükülür...
Gözlərimizin yaşı tökülsə də,
Böyrəklərimizin daşı
tökülmür!!!

TƏQVİM KİLLERİ
THE KALENDAR KİLLER

Belə mərhumların mürdəşirləri də
Çox yaşamır sonra…
Üçdüyməli köynəkləri,
Andırları, soxaları,
Fotolarındakı qısa bığları,
Boğazlarında qalan balıq tıxları
Tez götürülür ortalıqdan.
Çarpayı üstündən,
Cinayət işlərindən
Tez silinir.
Yarımçıq əlyazmaları da
Həmçinin.
Patoloqoanatomun imzası isə,
Oxunmur sonra.
Qorunmur sonra.
Hətta zərrəbinlə belə
Oxuyammazsan indi o pozulmuş sətirləri...
Cəlladlar çoxdan gizlədiblər
Dar ağacları altından
O lax kətilləri,
Bütün şahidləri.
Yandırıblar bütün sənədləri.
Ancaq bəziləri...
Hələ də qalır,
Qorxudur köhnə nazirləri!
Yoxlasan qara qutulardakı ehsanları, nəzirləri...
Gərək təzədən çıxaraq o kətilləri,
Edam edək bəzilərini...
Gecəylə yuxudan oyadaq mürdəşirləri.
Bütün ölüləri!

Hə... deyirlər şəfalıdır
Ölülərin təri.

Bakı Şəhər Prokurorluğundakı bizim uzaq bir qohum,
Ölü səhralardan, Afrikadan əsən
Gilavar, ölümcül səmum,
Bir amerikalı yevangelist medium
Deyir:
Hər iki mərhum
– Kamil Nərimanoğlu və Arif Acalov eyni gündə,
bir ay fasilə ilə öldülər.
Öldürüldülər
bəlkə də.
Biri 16 noyabrda, digəri 16 dekabr 2023-cü ildə.
İkisi də təxminən eyni peşəni, taleyi, ölümü bölüşdü.
İkisi də Elçibəyin müavini işləmişdi.
İkisi də Bakıya təzəcə gəlmişdi.
İki filoloq. Semiotik.
Azca nevrotik.
Eyni 16 rəqəmi…
Seriyalı qatil, vallah, Əzrailə oxşamır.
Daha realdır, deyəsən.
Bu dəfə Aqata Kristi detektivini biz yox,
Həyatın özü yazdı.
Gördü, bizdə istedad azdı.
Qənaət etdi
Kağızı.
Bu süjetdə əlaqə telləri düzxətli yox,
Çarpazdı.

P.S. Bakıda başlanan bu detektiv süjet düz bir ay sonra, eyni tarixdə - 16 yanvar 2024-cü ildə Almaniya kinoekranlarında öz davamını, ardını tapdı.
Məhz bu dəqiq tarixdə rejissor Adolf Kolmerer "Der Heimweg", yəni "TƏQVİM QATİLİ" filmini Almaniya kinoekranlarına təqdim etdi.
Romançı Sebastyan Fitsekin eyniadlı romanı əsasında çəkilmiş bu filmdə qatil öz qurbanlarını məhz bu xronologiyayla öldürürmüş.
Arif Acalovla Kamil Vəli Nərimanoğlunun qətllərinin sirrini bilmək istəyirsənsə əgər,
Yaxına baxan eynəyini tax,
Filmə bax.
Bakı Ağır Cinayətlər Məhkəməsi də bu cinayət işlərinə yenidən baxmalıdır.
Özü də mistik gözlə.

Təəssüfləndirici məqam mərhumu vuran “Mercedes” markalı avtomobilin sükanı arxasında Kliniki Tibbi Mərkəzin (KTM) Toksikologiya şöbəsinin müdiri cənab X-in olmasıdır.

Hadisənin hər iki iştirakçısı tanınmış şəxsdir...
Biri türkoloq alim, professor, İstanbul Mərmərə Universitetinin müəllimi, 1992-1993-cü illərdə Azərbaycan Prezidentinin müşaviri, akademik və siyasi araşdırmaların müəllifi...
Digəri mətbuatın az qala hər gün müraciət etdiyi həkim, saytlara, qəzetlərə, telekanallara açıqlamalar verən toksikologiya üzrə mütəxəssis, tibb üzrə fəlsəfə doktoru, həkimlər və tələbələr üçün “Kliniki Toksikologiya” kitabının həmmüəllifi...
İndi o azadlıqdadır.
Suallarımı istəyirəm bu həkimə verim.
Mistika davam edir hər zaman.
Bitmir heç vaxt.

Bu dəfə Aqata Kristi detektivini biz yox,
Həyatın özü yazdı.
Gördü, bizdə istedad azdı.
Deyirlər, şəfalıdır ölülərin təri...