Hərb diplomatiyası RAKURS

Rusiya və Ukrayna arasında danışıqlar niyə bu gün faydasızdır?

Bəlkə də Ukraynadakı vəziyyətin hansı istiqamətdə getdiyini danışmağın vaxtıdır. Bu məsələyə hər hansı siyasi həll yolu gözləməliyikmi? Hərbi qələbə olacaqmı, yoxsa hər şey diplomatik qələbəyə, münaqişəyə güzəşt şərtləri ilə son qoyulacaqmı? Ümumiyyətlə, Moskva və Kiyev nümayəndə heyətləri arasında görüşlər, güzəşt axtarışı, "demək olar ki, əldə edilmiş" nəticələr barədə söhbətlər dayanıb... Məni bu barədə düşünməyə vadar edən də elə budur.

Aydındır ki, burada günahkarı istənilən ünvanda axtarmaq olar, hətta kol və ağaclarda da. İranlılar artıq gündəlik blokadaları ilə böyük bir qlobal supergüc qarşısında imtahan verməkdədir. Dünya nəhəng ABŞ donanması İran sahillərindən hələ də uzaqda durub körfəzdə baş verənləri sadəcə seyr etməklə kifayətlənir. Yaxınlaşa bilmir, hədəfə gələ bilər, amma havadan atəş açır...

Bu arada, hər iki tərəf danışıqlara hazır olduqlarını bəyan edirlər. Üçüncü iştirakçı – İsrail isə öz ampluasındadır. Tramp həftədə bir neçə dəfə müharibənin sabah bitəcəyini deyir. Prezident olsa da, artıq heç kim onu ​​ciddiyə almır. Digər iki tərəfin açıqlamaları da bundan fərqlənmir. Bu açıqlamaların kimin üçün verildiyi bəlli deyil.

…Ukrayna müdafiə naziri Mixaylo Fedorovun bloqundakı bir açıqlamada yazılıb: Ukrayna sülhə can atır. Diplomatik səylərimiz hər gün davam edir. Lakin diplomatiya Ukrayna döyüş meydanında güclü olduqda və Rusiyanın döyüş qabiliyyəti ciddi şəkildə aşağı düşdükdə işləyir.

Ukrayna diplomatiya yolu ilə bərqərar olan sülhün tərəfdarı kimi çıxış edir, eyni zamanda döyüş meydanında Rusiya ordusunu da məğlub etmək istəyir, ən azından üstün durumda olmaq istəyir. Əgər sülh tərəfdarısınızsa, bəyanatın birinci hissəsini oxuyun. Amma əgər "şahin"sinizsə, ikinci hissə sizin üçündür. Düzdür, Fedorov öz mövqeyini Telegramdakı paylaşımında açıqlayır. Müdafiə naziri Rusiyaya qarşı mübarizədə sursat, pul və müttəfiqlərin iştirakını tələb edir...

Bəzən elə görünür ki, Moskva və Kiyev fərqli planetlərdədirlər, fərqli müharibələr aparırlar, fərqli vaxtlarda və fərqli nəticələrlə. Hər iki tərəf qalib gəlir. Hər iki tərəf nəyisə azad edir. Hər iki tərəf düşmən ölkəsini parçalayacaq "son zərbə"yə ehtiyac olduğunu danışır. Və yenə də hər iki tərəf danışıqların "lehinədir!". Hər ikisi "güzəştə getməyə hazırdır". Hər ikisi danışıqların pozulmasında bir-birini və... Amerika prezidentini günahlandırır.

Beləliklə, əsl danışıqlar olacaqmı? Nümayəndə heyətlərinin hazırlıq görüşləri, əsir mübadiləsi və ya ölülərin cəsədləri kimi konkret məsələləri həll etmək üçün bəzi komissiyalar və ya qruplar yox, dövlət adından danışa bilən, qərarları və imzaları "ölkənin imzaları" olacaq şəxslər arasında danışıqlar olacaq. Bu, müzakirəyə dəyər. Amma danışıqlar beynəlxalq ictimaiyyət üçün blef, tüstü pərdəsi təsiri bağışlayır.

Artıq altbaşlıqdan da təxmin etdiyiniz kimi, inanıram ki, bu gün, hər iki tərəfin düşdüyü hazırkı vəziyyətdə danışıqlar sadəcə heç kimə faydası olmayan növbəti danışıqlar mərhələsidir. Onlar heç bir nəticə verə bilməz. Sadəcə olaraq, tərəflərin mövqeləri o qədər fərqlidir ki, hər iki tərəfi qane edəcək şəkildə həll edilə biləcək tək bir məsələni belə tapmaq mümkün deyil.

Niyə? Təklif belədir ki, ən vacib şeydən - uzunmüddətli sülh və sərhədlər məsələsindən başlanılsın. Tramp rusları və ukraynalıları "bir araya gətirməyə" başladığı o uzaq günlərdə, hər iki tərəfin nümayəndələri ilə danışarkən Moskva münaqişəyə son qoymaq üçün əsas şərt kimi uzunmüddətli sülhü irəli sürdü. Lakin Kiyev 1991-ci il sərhədlərinə qayıtmağı müdafiə etdi. Düzdür, bu mövqe sonradan bir qədər dəyişdirildi. İndi Zelenski 2022-ci il sərhədlərinə qayıtmağa razılıq verib.

Tələblər bir az da dəyişibmi? Zərrə qədər də olsun! Hər iki tərəf eyni mövqeləri tutur. Güzəştə getmək niyyəti olmadan. Ukrayna sülhdən yalnız ruslar 2022-ci ildən sonra Rusiyanın tərkibinə daxil olan əraziləri də əhatə edən Ukrayna ərazisindən çəkildikdə danışacaq. Lakin Rusiya öz əraziləri haqqında danışmayacaq. Üstəlik, formal olaraq Ukraynaya məxsus olan, lakin artıq Rusiya ordusu tərəfindən azad edilmiş ərazilər də yalnız formal olaraq geri qaytarılacaq və orada "bufer təhlükəsizlik zonası" yaradılacaq.

Sual yaranır: nə Ukrayna, nə də Rusiya niyə güzəştə getməyə hazır deyil? Cavabı yalnız hər iki tərəfin vəziyyətin açıq mənbəli işıqlandırılmasında ən az marağı olan biri verə bilər. Aydındır ki, əhalinin əksəriyyəti məlumatı əsas məlumat mənbəyi kimi televiziya olan mediadan alır. Bəs biz açıq şəkildə nə görürük?

Ukrayna televiziyası Ukrayna Silahlı Qüvvələrinin qələbələri və Rusiya ordusunun itkiləri haqqında faktiki olaraq 7/24 yayımlayır. Digər tərəfdən, Rusiya televiziyası Ukrayna Silahlı Qüvvələrinin briqadalarının müxtəlif cəbhələrdə məğlubiyyəti və s. haqqında eyni məlumatları yayımlayır. Lakin, xəritədəki dəyişiklikləri diqqətlə izləsək, hələlik əhəmiyyətli bir irəliləyiş yoxdur. Heç bir tərəf "böyük hücum" aparmayıb və ya aparmır.

Əgər həddindən artıq əmin deyiliksə, bu nə deməkdir? Yalnız bu məqamda heç bir tərəf həlledici hərbi üstünlük qazanmayıb. Siyasətçiləri hər hansı bir güzəştə getməyə məcbur edəcək bir üstünlük. Və yenə də məntiqi olaraq nə? Danışıqlar mümkündür, amma bunlar eyni "məsələ ilə bağlı görüşlər" olacaq. Məhbus mübadiləsi, cəsəd mübadiləsi, ailə görüşləri və s.

"Parçalanmış" danışıqlar kimə lazımdır? Bu görüşlər gələcək danışıqlar, daha geniş danışıqlar üçün real yollardır. Bunlar məhz daha ciddi əlaqələrin tez bir zamanda qurulmasına kömək edə biləcək danışıqlar növüdür. Diqqətəlayiq başqa bir məqam var. Bu, Zelenskinin artan fəaliyyətidir. Və təkcə fəaliyyət deyil, həm də effektivlikdir. Avropa və Britaniya Ukraynanı pul və silahla təmin etmək üçün əllərindən gələni edirlər. Hər necə olsa, hər səfər Ukrayna büdcəsinə bir neçə milyard avro əlavə edir. AB sənayesi isə getdikcə Ukrayna Silahlı Qüvvələri üçün hərbi texnika istehsal edir.

Yenə də sadə bir nəticə. Avropa Ukraynadakı müharibənin bitməsində maraqlı deyil. Bu o deməkdir ki, Kiyev "son ukraynalıya qədər" siyasətini davam etdirəcək... Kimsə yəqin ki, artıq qəzəbli bir şərh yazır. "Bu nə mövzudur? Bu barədə yazmaq daha yaxşı olardı..." Xeyr, cənablar, mövzu həddindən artıq aktualdır. Bu, aktualdır, çünki mövcud inkişaflara əsasən, bu problem ən yüksək səviyyədədir. Diplomatik həll yolu ideal həll yoludur. Resurslara qənaət, mülki və hərbi həyatların xilas edilməsi, iqtisadiyyatın sabitləşdirilməsi və s.

Əgər Qərb dəli olub öz ölkələrini məhv edirsə, bu, ukraynalılara lazım deyil. Bu, magistral yolda olduğu kimidir. Sürücülər ətraflarındakı hər kəsin, yumşaq desək, axmaq olduğunu düşünməli və buna görə də ağıllı kimi davranmalıdırlar. Yolda iki axmağın görüşü təhlükə ilə doludur... Amma digər tərəfdən, illərdir Qərbin ağıllı olacağına ümid edərək qırmızı xətlər çəkildi. Nəticə isə sıfırdır.

Ümumilikdə, yaxın gələcəkdə hərbi əməliyyatların kəskin şəkildə güclənəcəyini gözləyə bilərik. Sakitlik başa çatır. Hərbçilər diplomatları kompromisə doğru itələyəcəklər. Müharibənin sonu indi ordunun cəbhə xəttində nə qədər tez həlledici hərbi üstünlük əldə etməsindən asılıdır...

V.VƏLİLİ