Qardaş, siz macarsız, yoxsa arsız abırsız? KÖŞƏ

“Özünə həddən artıq güvənən rəqibi səfərdə təəccübləndirəcəyik. “Qarabağ”ın futbolçuları əsas mərhələyə vəsiqə qazanmış kimi sevindilər. Bu, bizim üçün xoş olmadı. Onların burunlarına bibər qazı sıxacağıq” – Aleks Tot
“Qarabağ”ın futbolçuları çox təkəbbürlüdü. Dərk etməlidilər ki, hələ hər şey bitməyib. “Qarabağ”dan daha yaxşı olduğumuzu göstərməliyik” – Jombor Qruber
“Bacaracağıq. Özümüzə güvənirik. Onlara məhz özlərinə güvənmələrini arzulayıram. “Qarabağ”ı böyük məyusluq gözləyir” – Deneş Dibus
“Qarabağ” bizi təəccübləndirəcək nəsə etmədi. Reallıq odu ki, özlərinə güvəndilər və futbol oynadılar. İki top fərqi ilə məğlubiyyət dünyanın sonu deyil” – Barnabaş Varqa
…İndi deyəcəksiz ki, yayın istisində bu sitatları bir-birinin ardına calamaqla əsəblərimizi niyə korlayırsan? Cavabım çox sadədi: öz əsəblərim korlandığına görə!

İndi şər imperiyasının – Rusiyanın, Putinin yanında dayanmasına baxmayaraq, Macarıstanın Azərbaycanla heç bir düşmənçiliyi yoxdu, əksinə, məhz xoş münasibətlərin hesabına ömürlük həbsə məhkum olunan Ramil Səfərovu vətənə gətirə bildik. Bir az da dərinə getsək, macarların köklərinin hunlara dayanması ilə bağlı nəzəriyyə də var. Həmin nəzəriyyəyə əsaslansaq, macar xalqı hunların bir qolu kimi Macarıstana gəlib. Bunlar tarix və qarşılıqlı münasibətlərin təbiəti ilə maraqlanan hər kəs üçün yüngülvari bələdçi idi. Tarixdə ilişib qalmayaq, günümüzə, daha dəqiqi, “Ferentsvaroş” – “Qarabağ” oyunununda sonra yaşananlara toxunaq.
Azərbaycan çempionu Budapeştdə - 20 minə yaxın azarkeşin gözü önündə üstün oyunla qələbə qazandı. Həmin oyunun videoyazısını kimə göstərsən, deyəcək ki, hesab meydanda yaşananlara uyğundu. “Qarabağ”ın oyunçuları da qələbə sevincini stadiona toplaşan 500-ə yaxın azərbaycanlı ilə geninə-boluna bölüşdü. Qeyri-adi sevinc izharı deyildi, sadəcə, Avropa insanı azərbaycanlıların toplu halında sevinməsinə, atılıb-düşməsinə öyrəşməyib deyə, belə mənzərə görəndə diksinir, həyəcanlanır və başqa-başqa emosional hallar yaşayır.
Məni nə oyun, nə nəticə, nə də azərbaycanlı futbolçuların və azarkeşlərin davranışı təəccübləndirdi – futbolda qalib gələn sevinər də, ağlayanı görübsüz? Hə, sevinc göz yaşı da olur, amma ÇL-in pley-offunda qələbə qazananda yox, DÇ-nin, AÇ-nin, başqa böyük turnirlərin qalibi olanda.
Sözü hara gətirirəm? Xəyallar, bəlkə avqustun 27-si ilə bağlı gözləntilər məni qanadına alıb harasa apardı, yerə düşə bilmirəm ki… Macarların baş məşqçisi də, oyunçuları da elə açıqlamalar verir ki, adam istər-istəməz təəccüblənir. Çox güman, belə taktika mənəvi-psixoloji mübarizənin bir elementidi. Adamlar “Qarabağ” düşərgəsinin tarazlığını pozmaq, oyun ətrafında hədsiz gərgin mühit yaratmaqla hansısa hoqqabazlıq etmək istəyirlər. Aman Allah, birdən hansısa oyunçumuz meydandan qovular, birdən qapımıza erkən qol vurarlar. Bax, onda azğınlıqları sərhəd tanımayacaq.
“Ferentsvaroş”un “Qarabağ”a rəqib olduğu gündən bəri etdikləri ancaq və ancaq bizimkiləri hövsələdən çıxarmağa hesablanıb. Ar yox, abır yox, yekə-yekə hun törəmələri özünü küçə uşağı kimi aparır. Sanki onların izlədiyi oyun başqadı, bizim izlədiyimiz başqa. İmkanım olsaydı, Qabor Kubatovdan, Robbi Kindən tutmuş ehtiyat qapıçı David Qrofa qədər hamısını ucdantutma göndərərdim Maştağadakı Ruhi Əsəb Dispanserinə ki, bunların ruh halını yoxlasınlar. Bəlkə ciddi bir problem var? Bəlkə adamlar məntiqi mülahizə yürütmək, düşünmək qabiliyyətini itiriblər – bilməliyik, ya yox?! Vallah, özləri dəlidilər, bizim də əsəblərimizi boşuna korlayırlar. Avqustun 27-si gəlsəydi…
HUŞƏNG