Ali Məhkəmədən mühüm qərar: Sürücü ölümlə nəticələnən qəza törədirsə, bu hal da mütləq araşdırılmalıdır...

Ali Məhkəmə yol-nəqliyyat hadisəsilə bağlı cinayət işi üzrə mühüm qərar qəbul edib. Bu qərar ölümlə nəticələnən yol-nəqliyyat hadisəsi törətməkdə ittiham olunan şəxsin işi üzrə qəbul edilib.

Bizimyol.info xəbər verir ki, yol-nəqliyyat hadisəsini törətməkdə təqsirləndirilən şəxsə ibtidai istintaq orqanı tərəfindən Cinayət Məcəlləsinin 263.2 (yol hərəkəti və ya nəqliyyat vasitələrinin istismarı qaydalarının pozulması, ehtiyatsızlıqdan zərərçəkmiş şəxsin ölümünə səbəb olduqda) və 264-cü (yol-nəqliyyat hadisəsi yerindən qaçma) maddələri ilə ittiham verilib.

İttihama görə, o, etibarnamə əsasında idarə etdiyi, texniki cəhətdən saz vəziyyətdə olan avtomobillə Sumqayıtda yolu keçən piyadanı ehtiyatsızlıqdan vurub. Nəticədə zərərçəkmiş hadisə yerində keçinib. Sürücü isə hadisə yerindən qaçıb.

Məhkəmədə şəxs özünü təqsirli bilməyib. Birinci instansiya məhkəməsi işi araşdıraraq, təqsirləndirilən şəxsin əməlində cinayət tərkibi olmadığı qənaətinə gəlib. Hər iki maddə üzrə ona bəraət verib. Apellyasiya instansiya məhkəməsi də hökmü qüvvədə saxlayıb.

Dövlət ittihamçısı kassasiya protesti ilə Ali Məhkəməyə müraciət edib, bəraətin ləğvini istəyib.

Ali Məhkəmə araşdırmalardan sonra belə qənaətə gəlib ki, kassasiya protesti qismən təmin edilməlidir. Ali Məhkəmənin hakimləri hesab edib ki, şəxsə CM-in 263.2-ci maddəsi ilə bəraət verməkdə aşağı instansiya məhkəməsində qərar verən hakimlər də haqlı olublar.

Lakin ikinci maddə - hadisə yerindən qaçma məsələsində Ali Məhkəmə fərqli nəticəyə gəlib. Ali Məhkəmənin hakimləri hesab edir ki, şəxsin əməlində həm CM-in 264-cü (yol-nəqliyyat hadisəsi yerindən qaçma) maddəsinin, həm də 143-cü (təhlükədə qoyma) maddəsinin tərkib əlamətləri olduqda, şəxs xüsusi norma olan CM-in 264-cü maddəsi ilə təqsirli bilinərək məhkum edilməli, əgər şəxsə CM-in 263-cü maddəsi ilə bəraət verildikdə və məhz bu səbəbdən həmin şəxsin əməlində CM-in 264-cü maddəsinin tərkib əlamətlərinin olmaması qənaətinə gəlindikdə, bu zaman onun əməlində hazırkı vəziyyət üzrə ümumi norma olan CM-in 143-cü maddəsinin tərkib əlamətlərinin olub-olmaması məsələsi müzakirə edilməlidir.

Nəzərə almaq lazımdır ki, CM-in 143-cü maddəsində nəzərdə tutulmuş cinayətin ictimai təhlükəliliyi ondan ibarətdir ki, həmin əməlin törədilməsi nəticəsində təhlükəli vəziyyətdə olan və özünü qorumaq üçün tədbir görmək imkanından məhrum olan zərərçəkmiş şəxsin həyatı və sağlamlığı təhlükə altına alınmış olur. Belə əmələ görə cinayət məsuliyyətinin nəzərdə tutulması müxtəlif səbəblərdən öz təhlükəsizliyini təmin edə bilməyən şəxslərin labüd təhlükədən qorunmasına yönəlib.

CM-in 143-cü maddəsinin sanksiyası CM-in 264-cü maddəsinin sanksiyasından daha yüngül olduğundan, əməlin CM-in 264-cü maddəsindən CM-in 143-cü maddəsinə tövsif olunması irəli sürülmüş ittihamın məzmunu və cəzaya münasibətdə şəxsin vəziyyətinin ağırlaşdırılmasına səbəb olmayacaq.

Birinci instansiya məhkəməsi kimi, apellyasiya instansiyası məhkəməsi də, hazırki iş üzrə həqiqətin müəyyən edilməsi məqsədilə mühüm əhəmiyyətə malik olan sübutların araşdırılmasından imtina edərək, həm də, araşdırılmış sübutlara CPM-in 143-146-cı maddələrinin tələb etdiyi kimi, mənsubiyyəti, mümkünlüyü və mötəbərliyi üzrə qiymət verməyib, şəxsin CM-in 264-cü maddəsi ilə də təqsirsiz olması barədə nəticəyə gələrkən, kifayət etməyən sübutlara əsaslanıblar.

Bu baxımdan Ali Məhkəmənin Cinayət Kollegiyasının qərarı ilə kassasiya protesti qismən təmin edilib. Qərar, şəxsə Cinayət Məcəlləsinin 264-cü maddəsi (hadisə yerindən qaçma) ilə bəraət verilməsi hissəsində ləğv edilib. Cinayət işi həmin hissədə yenidən baxılması üçün Sumqayıt Apellyasiya Məhkəməsinə göndərilib.

Aytən, Bizimyol.info