Dünyada ilk ali təhsil alan Daun sindromu insan

Daun sindromlu ilk kollec dərəcəsi alan şəxs Aya İvamoto1973-cü ildə Kaqoşima prefekturasında adi ofis işçilərinin ailəsində anadan olub.

Doğuşdan qısa müddət sonra valideynləri onun Daun sindromlu olduğunu aşkar etdilər. Onun həmçinin ürək qüsuru və pilorik stenozu - mədə ilə bağırsaq arasındakı birləşmənin daralması var idi. O dövrdə körpələrdə ürək əməliyyatı aparılmırdı, ona görə də ailə qızlarının öləcəyindən daim qorxu içində yaşayırdı.

Medicina.az xəbər verir ki, qızın anası Miçiko İvamotoya əvvəlcədən xəbərdarlıq edilmişdi ki, çox güman körpə uzun yaşamayacaq və heç vaxt özünə qulluq edə bilməyəcək. Lakin Miçiko və əri özləri üçün rahat bir həyat təmin etmək üçün uzun müddət pul yığmışdılar və uşaq sahibi olmağı arzulayırdılar.

Buna görə də qızlarının sağ qalması və xoşbəxt olması üçün əllərindən gələni edəcəklərinə söz verdilər.

Valideynlər şəhərdən köçdülər və Montessori məktəbəqədər təhsil müəssisəsinin yaxınlığında ev tapdılar. Aya iki yaşından etibarən orada dərslərə qatıldı.

Erkən sensor inkişafı, incəsənət terapiyası və ev tapşırıqları ona digər uşaqlardan bir az gec danışmağa və həmyaşıdları ilə oynamağa çalışmağa kömək etdi.

"Xoşbəxt və məmnun olduğumu xatırlayıram, amma digər uşaqlar hələ də qaçarkən dincəlmək üçün otururdum", Aya xatırladı.

Ayanın İvamoto ailəsində tərbiyəsinin əsas prinsipi "əlillik haqqında bir kəlmə də olsun" danışmamaq idi. Qızın səhhətinin pis olduğunu bilirdi, amma heç kim ona fərqli doğulduğunu demədi. Ona normal bir uşaq kimi tələblər qoyulurdu, yeganə fərq isə heç kimin onu tələsdirməməsi idi.

Onun məktəbə girmə vaxtı gələndə İvamotolar yenidən köçdülər, çünki qızlarını qəbul etməyə hazır olan bir təhsil müəssisəsi dərhal tapa bilmədilər.

"Bizə "yox" dedikdə, "yenidən cəhd et" eşitdik. Biz sistemlə mübarizə aparmırdıq; Ayanın özü olmaq hüququ uğrunda mübarizə aparırdıq", - deyə Miçiko İvamoto xatırladı.

Diaqnoz qoyulmasına baxmayaraq, Aya yeddi yaşında qəbul imtahanlarından keçməyi bacardı. Yapon uşaqları çox vaxt məktəbə daha tez başlayırlar, lakin onun vəziyyətində bu, uğurlu nəticə idi.

Ayanın həyatı ciddi bir cədvəllə idarə olunurdu ki, bu da ona bütün tapşırıqları vaxtında yerinə yetirməyə və yaşıdları səviyyəsində özünə qulluq etməyə kömək edirdi: yemək bişirmək, süfrə açmaq, məktəbə geyinmək və yığmaq, evi təmizləmək.

Aya heç vaxt ev işlərindən azad olmayıb - valideynləri bunun onun inkişafının vacib bir hissəsi olduğuna inanırdılar. Onlar ümid edirdilər ki, ənənəvi mədəniyyət və dəyərlərlə tanışlığı ona qonşuları, sinif yoldaşları və həyatda qarşılaşa biləcəyi hər hansı digər mühitlə daha yaxşı ünsiyyət qurmağa və əlaqə qurmağa imkan verəcək. Buna görə də, qız kimono geyinməyi və geyinməyi, çay dəmləməyi və düyü topu formalaşdırmağı bilirdi.

"Biz qərara gəldik ki, Aya adi dünyada yaşayacaq, çünki yalnız orada o, onun bir hissəsi olmağı öyrənəcək" – valideynlər deyib.

Aygün Musayeva