Qürbətdəki bayramın mübarək, Ana!

Əslən Qarayazının Nəzərli elindən olan İlqar Yusubov uzun illərdir ki, həkim-cərrah kimi insanların sağlamlığının keşiyindədir. O, tibb sahəsində səmərəli fəaliyyəti ilə yanaşı, çoxsaylı beynəlxalq elmi konfransların iştirakçısı olmuş, tibb üzrə fəlsəfə doktoru adına layiq görülmüş, bir sıra dərslik və elmi məqalələrin müəllifi kimi tanınmışdır.

İlqar Yusubov yalnız peşəkar həkim deyil, həm də vətəninə bağlı, humanist bir ziyalıdır. Doğma Qarayazının saf təbiəti, xalq ruhuna bağlılığı və həkimlik sənətindən gələn mərhəmət hissi onun poetik yaradıcılığında da öz əksini tapır. İlqar Yusubovun şeirlərində vətən sevgisi, insanlıq duyğusu, həyat eşqi və mənəvi dəyərlər xüsusi səmimiyyətlə ifadə olunur. Onun yaradıcılığı həm xalq ədəbiyyatının ruhundan, həm də müəllifin zəngin daxili dünyasından qidalanır.

Bu gün sizə İlqar Yusubovun vətən həsrətini, ana sevgisini və qürbət ağrısını dərin duyğularla əks etdirən dəyərli bir poeziya nümunəsini təqdim edirik. “Qürbətdəki Bayramın Mübarək Ana!” şeiri insanın doğma yurddan uzaqda keçirdiyi bayram hisslərini təsirli poetik dillə ifadə edir.

Şeirdə ana müqəddəsliyi, vətən sevgisi və qəriblik nisgili bir-biri ilə salamlaşır, görüşür, qucaqlaşır. Müəllif qürbətdə olsa belə, ürəyinin hər zaman ana ocağı ilə döyündüyünü vurğulayır. Bayram sevincinin içində gizlənən ayrılıq ağrısı oxucuya duyğusal təsir bağışlayır. Şairin səmimi ifadələri hər bir insanın qəlbində doğmalıq hissi oyadır.

Bu əsər təkcə bir şeir deyil, həm də anaya ünvanlanan sevgi məktubu, vətənə bağlılığın poetik etirafıdır. Xüsusilə qürbətdə yaşayan soydaşlarımız üçün bu şeir mənəvi körpü rolunu oynayır və insanı doğma yurda, ailəyə, ana nəfəsinə bağlayır.

İndi isə "Sherg.az" sizə İlqar Yusubovun “Qürbətdəki bayramın mübarək ANA!” şeirini təqdim edirik.

Qürbətdəki bayramın mübarək, Ana !

Daha öyrənirəm dua etməyi

Surələr, ayələr bilirəm, Ana.

Büküb əllərimi sıxıb qoynuma

Qibləni səcdəyə gəlirəm, Ana.

Bu qış üşüdünmü- yerin buz kimi

Adında tamın var şəkər, duz kimi,

Yığıb yan- yörəni evimiz kimi

Səhmana salıram, silirəm, Ana

Dəyişib içimdə təpərlərimi

Türbəndən salıram səfərlərimi.

Hər yaz darayıram çəpərlərini

Yanında - yörəndə gəzirəm Ana.

Gəzirəm yolunu, çıxışlarını

Dualı sözünü, alxışlarını

Kövrək gözlərində gözyaşlarını

Gözümdən içimə süzürəm Ana.

Boxçanı tökürlər evdə bacılar

Köhnə paltarından gül iyləyirəm.

Demişdin toxdaq dur qapı -bacada

Yalandan hamıya gülümsəyirəm.

Gələrdim yanına harayla, hayla

Bilməzdim kədəri, qubarı Ana

Daha yüklənirəm dərt dolu payla

Yollar yola salır İlqarı Ana .