Şənbə üçün nəzm

Sənin Ana dilin dövlət dilidir,

Sən Ana dilini aləmə bildir.

Yoxsa özgə dildə lövhələr asmaq,

Sənə görə hələ günah deyildir...

Kim icad elədi bu yaltaq dəbi?

Bu ikiüzlülüyün nədir mətləbi?!

Özün yaz, özün də oxuya bilmə,

Təki razı qalsın beş-üç əcnəbi.

Dünyanı gəz, axtar, gör yad elində,

Bir yazı varmola sənin dilində?

Sən sözdə azadsan, işdə mütisən,

Kiməsə tabesən hər əməlində.

***

Bir yerdə soruşdum gəlib keçəndən,

Tanıyan olmadı kitabxananı.

Çörək hayındadı cümlə el-vətən

Kitab oxumağa indi vaxt hanı?

Lap şair şairin, alim alimin,

Kitabını açmır, dəyişib zaman.

Ən yaxın dostlar da biri-birini,

Ya qəsdən oxumur, ya paxıllıqdan.

Ara qarışıbdı, məzhəb itibdi,

Qardaşın qardaşa yanmayır canı,

Sənə nə düşüb ki, bu basabasda,

Düşüb axtarırsan kitabxananı.

Bu günlər heç kəsi bəyənmir heç kəs,

Hamı özəl olub, güdür özünü.

İndi mərifət bir qəpiyə dəyməz,

Kitab, kitabxana dedi sözünü.

İndi oyun gedir, sərvət oyunu,

Hər tində bank çıxır qarşına sənin.

Bir də kitabxana gəzib soruşma,

Yoxsa, söz qəhətdi  başına sənin.

***

Hər yerdə yol kəsir yolu,

Belə dünyanı neynirəm.

Yolu yolkəsənlə dolu,

Belə dünyanı neynirəm.

Adamları ikiüzlü,

Dili teyxa haça sözlü.

Üstü açıq, altı gizli,

Belə dünyanı neynirəm.

Otları var acı, şirin,

Məskənidir, xeyrin, şərin.

Adlatmasıdır bəşərin,

Belə dünyanı neynirəm.

Yolçu yolda - necə olar,

Günü - gündüz, gecə olar.

Yol qurtarar, o heç olar,

Belə dünyanı neynirəm.

Səfası çox, vəfası yox!

Cəfası çox, səfası yox!

Qadağa çox, rəvası yox!

Belə dünyanı neynirəm.

Haqdır, demir düz deyənə

İşıq vermir gözləyənə

Şərikdir şər söz deyənə,

Belə dünyanı neynirəm.

Bu gəraylı - yeddibənddi!

Birər dərddi hər bir bəndi.

Bu  - açılmaz qıfılbəndi,

Belə dünyanı neynirəm!

***

Öz hüsnü var yaxın yerdə ayrı olmağın,

Ətəkləri bənövşəli kiçik bir dağın.

Quzeyində mən olaram, güneyində sən,

Buna hicran deyirsən?!

Bir günəşin zərrələri isidir bizi,

Bir küləyin buz nəfəsi üşüdür bizi.

Bir buluddan iki damcı yağış yağırsa,

Biri sizin, biri bizim bağçaya düşür.

Sizin çığır gördüyüm o köhnə çığırsa,

Orda ayaq izlərimiz hər gün görüşür.

Buna hicran deyirsən?!

Birdir qürub çağımız da, səhərimiz də,

Bir ulduzun altındadır evlərimiz də.

Bir arzumuz iki qəlbdə yuva salıbdır,

Bircə sizdən bizim evə

köçmək qalıbdır.

Buna hicran deyirsən?!

Fikrət Sadıq