Və sonra tarix qapını döydü...

Elşən Aslanovun həyatı sadə bir gəncin ömür yolundan çox, bir qəhrəmanlıq dastanının qısa, amma işıqlı səhifəsidir. Qızıldaşın küləkli yollarında böyüyən bu gənc, bir gün həmin yolların ən şərəfli oğullarından birinə çevriləcəyini bəlkə özü də bilmirdi. Zəhmətkeş bir ailənin oğlu kimi böyüdü: ananın ahəngdar duası, atanın sükutla verdiyi nəsihət onun xarakterinin, mənəviyyatının təməlini qurdu. 1999-cu ilin payızında dünyaya gələn bu uşaq, 21 illik ömrünü bütöv bir millətin qürur tarixçəsinə çevirə bildi.

Uşaqlıqdan çalışqan, tərbiyəli, sakit, amma qətiyyətli idi. Bu xüsusiyyətlər Elşəni hamıdan fərqləndirirdi. Qaradağ rayonunun Qızıldaş qəsəbəsində yerləşən Azər Namazov adına 180 saylı məktəbin sinif otaqları onu hələ də xatırlayır: müəllimlərinin təsvirində nümunəvi, səmimi, dürüst olaraq qalan bir gənc idi. Dostlarının dilində isə ürəyitəmiz, gülərüz, güvənilən. Onun həyat yolu elə buradan uşaqlıq və gənclik illərinin sadə, amma təmiz səhifələrindən başlayırdı.

2020-ci ilin sentyabrında başlayan Vətən müharibəsi hər kəsi sınağa çəkdi. Elşən bu sınağa könüllü getdi. Silaha sarılmaq onun üçün nə şöhrət, nə də fərqlənmək hissi idi: bu, uşaqkən eşitdiyi Qarabağ həsrətinin, xalqın yüz illik nisgilinin onun içində yanan bir odu idi. O, döyüşə çağırılanlar kimi yox, döyüşə "ürəyi yetənlər" kimi getdi. Qətiyyətlə, inamla, Vətən sevgisinin ən saf halı ilə.

Elşənin döyüş yolu Füzuli, Cəbrayıl, Xocavənd, Hadrutdan keçdi... Bu adlar yalnız xəritə üzərində nöqtələr deyil, Elşənin iradəsinin, cəsarətinin izləridir. Füzuli uğrunda gedən çətin əməliyyatlarda onun soyuqqanlılığı yoldaşlarına güc verirdi. Cəbrayılın azad olunması uğrunda gedən döyüşlərdə o, əsl döyüşçü qətiyyəti ilə irəliləyirdi. Xocavənd istiqamətində göstərdiyi igidlik isə əsgər yoldaşlarının yaddaşında əbədi iz qoydu. Hadrutun yüksəkliklərində isə Elşən bir əsgərdən çox, bir dastan qəhrəmanına bənzəyirdi: qorxmadan, geri dönmədən, bir addım belə tərəddüdsüz.

23 oktyabr 2020-ci ildə, Cəbrayıl-Qubadlı istiqamətində gedən ağır döyüşlərdən birində Elşən Aslanov şəhidlik zirvəsinə yüksəldi. O gün sanki səmada buludlar belə ağırlaşmışdı. O gün torpaq bir oğlunu aldı, amma Vətən bir qəhrəman qazandı. Elşənin gənc yaşında şəhid olması onun ömrünü yox, taleyini tamamladı. Çünki bəzi insanlara uzun ömür yox, böyük ömür qismət olur. Elşən də həmin böyük ömür sahiblərindən idi.

Onun göstərdiyi şücaət dövlət tərəfindən də dəyərləndirildi. Şəhadətindən sonra bir neçə ali təltifə - 3-cü dərəcəli "Vətənə xidmətə görə" ordeni, "Vətən uğrunda", "Füzulinin azad olunmasına görə" və "Xocavəndin azad olunmasına görə" medalları ilə təltif olundu.

Bu medallar sadə mükafat deyil. Bunlar Elşənin döyüş meydanında yazdığı sətirlərin metal üzərində həkk olunmuş davamıdır. Hər biri bir döyüşün, bir addımın, bir iradənin simvoludur. Bu təltiflər torpağın onun qarşısında borcunu ödəmə formasına bənzəyir.

Elşən Aslanovun haqqında danışanda sanki torpaq da daha yumşaq nəfəs alır, külək də daha təmiz əsir. Çünki onun kimi oğullar bu torpağın adı ilə böyüyüb, bu torpağın adı ilə əbədiyyətə gediblər. Onun həyatı bir qəhrəmanlıq dastanıdır və qısa, amma ucalığına görə min illərin dastanından geri qalmayan. Bir ailənin gərdişində yetişmiş bir gəncin necə böyük zirvəyə qalxa biləcəyinin canlı nümunəsidir. Elşənin ömrü bizə göstərdi ki, Vətən sevgisi bəzən bir ömrə yox, bir anın içində yazılan tale də ola bilər.

Bu torpaq Elşən kimi oğullar yetişdirdiyi üçün qürurludur.

Bu xalq Elşən kimi övladları olduğu üçün güclüdür.

Bu Vətən Elşən kimi şəhidlərlə əbədi yaşayır.

Tanrı onu və bütün şəhidlərimizi nur içində saxlasın. Onlar yaşadıqca biz varıq. Onlar xatırlandıqca torpaq nəfəs alır. Onlar bu xalqın əbədi dastanıdır.

S.BİLNƏLİ