Ayıb olsun… Orxan Saffari yazır

Azərbaycanda yaltaqlığın müxtəlif növləri var və yaltaq adamlar da müxtəlif qruplara bölünür.

Onların bəzilərini asanlıqla tanımaq da olur, çünki hər şeyi açıq-açığına edirlər. Necə deyərlər, tutduqları bu yolda sabitqədəm olurlar. Belə adamlara isə deyiləsi bir söz var:

“Allah da, yaltaqlandığı nəsnə də çörəyini yetirsin”

Bəs digər yaltaqlarla nə etməli?

Əslində, onlar özlüyündə təhlükəli yaltaqlardır, daim maskalanaraq etdikləri yaltaqlıqlarda da haqlı görünə bilirlər, daha dəqiq, müstəsna həyasızlıqla buna çalışırlar və nisbətən mədəni də görünürlər.

O cür adamları tanımağın da yolları var.

Xüsusi ilə sosial şəbəkələrdə tez-tez hansısa kasıb ailələr acınacaqlı vəziyyətlə gündəmə gələndə, o adamlar məsələnin həllini belə görür:

“Kasıbsansa, iki uşağı neynirdin?”, “Niyə üç uşaq doğmusan?”, “Baxa bilməyəcəkdinsə, niyə dünyaya uşaq gətirirdin?!”

Əlbəttə, bu cür ifadələr işlətmək özlüyündə ayrıca bir əxlaqsızlıqdır.

Bir insanın, bir ailənin düşdüyü vəziyyətdə bu cür iradı bildirməsi üçün gərək yerli-dibli tərbiyəsi olmasın.

Bəs bu cür adamlar niyə həm də yaltaqlardır? Çünki bu adamlar ailəni ittiham etmək yerinə bir dəfə də elə məhz irad tutduqları uşaqlar üçün dövlətdən uşaqpulu tələb etməz, istəməzlər, di gəl, intim olaraq niyə o uşaqları doğduqlarını soruşa bilirlər.

Bir vətəndaş başqa vətəndaşın düşdüyü vəziyyəti onun öz günahı kimi ittiham etməsi ayıbdır, deyilmi? Özü də, bu cür həssas bir şəkildə.

Heç o da maraqlı deyil, məsələn, bəlkə həmin ailə əvvəllər normal dolana bilib, ancaq sonradan nələrəsə görə bu vəziyyətə düşüb? Nə etməli idi? İşdir, “birdən kasıb olarıq” deyə düşünüb, dünyaya uşaq da gətirməməli idilər?

Hətta bu cür adamlar əksər hallarda utanmazcasına bir ailənin üç uşağının olmasını da “çoxuşaqlı ailə” kimi qələmə verirlər.

Yaxud, başqa cür.

Bir də görürsən, kimsə belə deyir:

“Bəs bu camaatda pul yoxdursa, kafe-restoranlar niyə doludur?”, “İnsanlarda pul var, olmasa, hər gün yeyib-içməzdilər, axşam şəhərdə bir boş yer tapa bilmirsən”

Deyəsən, elə ən təhlükəli zümrə də bu zümrədir.

Bu cür adamların digərlərinə nisbətdə beş-üç manat pulu da çox olur. Onlar elə bilir, ən azı üç milyon əhali yerləşən şəhərdə kafe-restoran doludursa, demək hamı yaxşı yaşayır. O adamlar iqtisadiyyatı da bu cür ölçürlər. Onlara görə az maaş alan adamlar heç axşamlar çıxıb bir çay, kofe içə də bilməzlər, minimum otuz-qırx manat xərcləməklərini də çox görürlər. Özü də, məsələn, bu cür söhbətləri şəhərin mərkəz hissələrinə gələnlər edir. Uzağa getmək lazım deyil, elə götürək Tarqovunu. Balaca bir yerdə balaca-balaca obyektlərdə yer tapa bilməyib bunu güzəranın yaxşı olmasına bağlamaq üçün…nə bilim.

Doğrudan da, bədbəxtlikdir. Görəsən, bu cür trolluq etmək üçün hansı dərəcədə həyasız olmalıdır?

Sən uşaqpulu istəmə, maaş artımı tələb etmə, amma insanların istirahətinə, ailədaxili işlərinə qarış, onların üzərindən yaltaqlıq etməyə çalış.

Ayıb olsun.

Orxan Saffari

Gununsesi.info