Bir də görürsən ki, açılan solur...

Bu dünyanı heç kim tutub getməyəcək! Və bütün canlılar, o cümlədən insanlar ölümü dadacaqlar. Amma ölüm gələn qədər elə insanlar var, yaxşılıq əvəzinə, başqalarına  pislik edirlər .

Elə bilirlər ki, onlar ölməyəcəklər! Onlar da öləcəklər və elədikləri pisliklərin cəzasını o dünyada yox, bu dünyada alacaqlar! Əfsus ki, belə insanlar qəbir evinə kimi  ev yıxır, haqqa girir, qeybət edir, söz gəzdirir, fitnə- fəsad  yaradır! Bütün bunları çox adam görür, ancaq abırına sığınıb dayanır!  

Biz insanlar bir həqiqəti  dərk edə bilmirik ki, biz nə ediriksə, Allah onları görür və bilir! Və yaradan da insanlar  yaxşı və pis əməllərə görə, ya mükafatın , ya da cəzasın verir.İntəhası , hər şeyin geci, tezi var.Bu dünyaya milyardlarla insan gəlib və milyardlarla da insan gedib. Şahlar, Prezidentlər,  Baş  Nazirlər, Nazirlər, Milyarderlər, Milyonlar  , Varlılar olub! Heç onların çoxunu  heç kim tanımır. Amma Allah onları bəndələrdən  daha yaxşı tanıyır.Hamı bilməlidir ki, bu dünya fani dünyadır, vəfasızdır! Heç olmasa, insanlar  bir-birinə sədaqətli olsunlar.

Ancaq olmurlar! Xalq şairi Səməd Vurğunun bu misraları yadımıza düşür:      

Bir də görürsən ki, açılan solur,

Düşünən bir beyin,  bir torpaq olur.

Bir yandan boşalır, bir yandan dolur,

Sirrini  verməyir sirdaşa dünya,

Biz gəldi-gedərik sən yaşa, dünya!..

Emil FAİQOĞLU