Çağdaş şeirimizin Qələbə təntənəsi

Dədə Qorquddan, Koroğludan bu yana, xalqımız bir əlində silah, birində saz və qələm döyüşlərə atılaraq, azadlığı, bütövlüyü uğrunda mübarizə aparıb. Birinci və İkinci Qarabağ savaşlarında da belə olub. Əsgərlərlə bir səngərdə düşmənin başına od yağdıran qələm sahiblərimiz də az deyildi. Onlardan da şəhid və qazi olanlarımız var.

Eyni zamanda, digər söz sahiblərimiz də qələmlərini süngüyə çevirərək, odlu misraları ilə döyüşçülərimizi ruhlandırıb, Böyük Zəfərimizi layiqincə tərənnüm ediblər. Bu mövzuda qəzet və jurnallarda silsilə yazılar, bütöv səhifələr verilib. Zəfər salnaməsinə aid çoxlu almanax və toplular hazırlanıb.

Hörmətli oxucular! 8 Noyabr – Zəfər Günü və 9 Noyabr – Dövlət Bayrağı Günü ərəfəsində sizə təqdim etdiyimiz bu səhifədəki şeirlərdə də xalqımızın qəhrəmanlıq tarixi, dövlətimizin müstəqilliyi və ərazi bütövlüyünün tam bərpası tərənnüm edilir. Şəhid qanları ilə vücuda gəlmiş Qarabağ zəfəri, dövlətimizin, millətimizin şanlı günləri müəlliflərin duyğu və düşüncələrinə əbədilik hoparaq sevgilərlə şərqilənib sərgilənir.

Vaxt vardı ki, itkilərimiz olanda “Başın sağ olsun, Vətən” deyirdik. İndi isə “Başın uca olsun, Azərbaycan” fikri bütün poetik nümunələrdən qırmızı xətt kimi keçir.

***

Eləsin

(“Heyrət səcdəsi” poemasından)

Bir arzum var idi Ulu Tanrıdan –
öz gözəl sehrini dövran eləsin.
Qarabağ atları Cıdır çölündə,
belində igidlər cövlan eləsin.

Birtəhər yaşadım ömür-günümü,
özüm aça-aça hər düyünümü,
təkcə ona heyran şair könlümü,
gül - xoşbəxt istəsə haçan eləsin.

Son dəfə taleyim düşəndə tərsə,
tövbə eləmişəm - girməyi bəhsə,
bəxtim – “Qızıl açar” qismət eləsə,
bütün qapıları açan eləsin.

Alqışlar Orduya, Baş Komandana,
qəsbkar milləti yığmışdı cana.
hər şeyi bəxş edib Azərbaycana,
İlahi düşmənlə hicran eləsin.

Mübarək qədəmlə qalxdı ilbəil,
Daha bu əvvəlki o Vətən deyil,
üçrəngli Bayrağa təkcə mən deyil,
heyrət səcdəsini cahan eləsin...

Vahid ƏZİZ,
Xalq şairi

Müjdə

Çat-çat ürəyimdə dərd qəlpə-qəlpə,
Gəldi doğma yurda səfər müjdəsi.
Həsrətdən göynəyən viranə qəlbə,
Gözəl məlhəm imiş zəfər müjdəsi...

Axır ki, açıldı paslı kilidlər,
Bayraqlar yurdumu bəzəyir necə!
Xaraba şəhərlər, xaraba kəndlər
Viranə könlümə bənzəyir necə?!

Ağır sınaqların, möhnətin izi
Elə bilməyin ki, bizi sarsıtdı...
Qəlbimizdə olan vətən sevgisi
Bitib-tükənməyən silah-sursatdı...

Yaşadıq ayrılıq məşəqqətiylə,
Bir köz kömür olub, bir közüm gülür.
Doğmalar öldülər yurd həsrətiylə,
Bir gözüm ağlayır, bir gözüm gülür...

Uşaqlar böyüyüb, qocalmışıq biz,
Anıb kövrəlirık o çağımızı...
Şükür, boş qalmayıb bizim yerimiz,
Yandıran olacaq ocağımızı...

Ötdü uzun illər, namərd sənələr,
Gəldi başımıza sonsuz bəlalar.
Köçdü bu dünyadan baba-nənələr,
Yurda sahib çıxın, əziz balalar...

Çox yola salmışıq tufanları biz,
Quruyan ümidlər tumurcuqlayır.
Görəndə qeyrətli cavanları biz,
Dolan gözümüzdə yaş muncuqlayır...

Ürək can atırsa çata yurduna,
Yenə bu torpağa bahar gələcək!
Övlad sahib çıxsa ata yurduna,
Qərib məzarlarda ruhlar güləcək.

Rafiq YUSİFOĞLU

Zəfər Günü

(8 noyabr Zəfər Gününə)

Vətən alqışlayır qədəmlərini,
Çoxdan gözləyiridik bu böyük günü.
Dərbənd gülümsəyir Xəzərə baxıb,
Elə bil açılıb Təbrizin eyni.

Adınla fəxr edib coşur ürəklər,
Yeni Zəfərlərlə yaşa, Vətənim!
Çoxdan tilsimdəydi Şuşanın ruhu,
Ruhun azad oldu Şuşa - Vətənim.

Dünya heyran oldu bu qələbəyə,
Bu zəfər dillərdən-dillərə gəzər.
Ulu Qarabağın xilası sanki
Böyük İstanbulun fəthinə bənzər.

Bu zəfər yazılıb şəhid qanıyla,
Azadlıq naminə yüz yol and içdik.
Düşmənin qurduğu istehkamları
Bir “Dəmir Yumruq”la dağıdıb keçdik.

Yurduma tuşlanan xain əllərə,
Bu zəfər dərs oldu, - etməyin xəta.
Tarixin ən şanlı döyüşləriylə
Zamanı da, yendi bu zəfər hətta.

Yadlara əzəldən gözdağı olub,
Türkün düşmən bağrı yaran ordusu.
Yolundan çıxanı cəza gözləyir,
Tanrı ordusudur - Turan ordusu...

Murov dağlarına Ağrı əl edir,
Kəpəz Savalanın görüşündədir.
Behşitdə rahat yat, Xətai babam,
Vətən qələbələr yürüşündədir.

Rafiq ƏLƏKBƏR

Vətən

Arzum çin olacaq bir gün, demişdim,
Əridi həsrətim duman, çən kimi.
Ömrümdə heç belə sevinməmişdim,
Səni bütöv görüb sevinən kimi.

Haqqın bacasından düz çıxıb tüstün,
Keşiyində gecə-gündüz durmuşam.
Buludlar alanda başının üstün,
Səngərdə düşmənə qan uddurmuşam.

Nə vaxtdı şeytanın ocağı sönüb,
Günahın axırı hədərdi, puçdu.
Qələbən qanadlı bir quşa dönüb,
Ayı müjdələdi, Günəşə uçdu.

Dua eləyirdi bütövlüyünə,
Anam namaz üstə, qızaranda dan.
Neçə nəzir verdi bütövlüyünə,
Canım vətən deyib köçdü dünyadan.

Səni qorumağa hələ heyim var,
Əzizsən cavana, qocaya, vətən!
Mənim dilçilərə bir gileyim var,
Gərək bölünməsin hecaya vətən!

Fəxrəddin TEYYUB