Şəkər xəstəliyi riski olan insanlar mango yeyə BİLƏR?

Mango bir çox insanın sevərək yediyi meyvələr sırasındadır.

Redaktor.az medicalnewstoday.com-a istinadən xəbər verir ki, yeni bir araşdırmada məlum olub ki, mango, şəkəri az olan qranola barlarından daha yaxşı şəkildə prediabet risk faktorlarını yaxşılaşdırır. Bunun səbəbi isə mango meyvəsinin təkcə şirin bir qəlyanaltı olmaqdan əlavə, lif, vitamin və digər faydalı maddələrlə zəngin olan təbii, bütöv qida olmasıdır.

Lakin ekspertlər bildirirlər ki, tip 2 şəkər xəstəliyindən qorunmaq üçün tək bir “superqida”ya güvənmək yox, balanslı və sağlam qidalanmaq, həmçinin fiziki aktiv olmaq daha önəmlidir. Araşdırma göstərir ki, yüksək şəkər tərkibli tropik meyvələrdən biri olan mango, şəkəri az olan qəlyanaltılardan daha çox fayda verə bilər.

Araşdırmanın müəllifləri qeyd edir ki, mangoya olan meyl ilə şəkər xəstəliyi riskinin azalması arasında əlaqə ola bilər, çünki mango lif, vitamin və digər qida maddələri ilə zəngin bütöv təbii qidadır. Şəkəri az olan qəlyanaltılar isə rahat və dadlı ola bilsə də, qida baxımından zəngin olmaya, əlavələr və qatqılar tərkibində ola bilər və buna görə sağlamlıq üçün o qədər faydalı olmaya bilərlər.

Araşdırma ABŞ-ın Florida Ştat Universitetində aparılıb və 50-70 yaş arasında olan 24 nəfər iştirak edib. Onların heç birində əvvəlcə şəkər xəstəliyi yox idi. İştirakçılar iki qrupa bölünüb, bir qrupa hər gün 32 qram şəkər tərkibli təzə mango verilib, digər qrupa isə 11 qram şəkərli, kalori baxımından oxşar olan qranola barı.

24 həftə davam edən sınaq müddətində iştirakçıların qan şəkəri, insulinə həssaslığı və bədən yağında dəyişikliklər izlənilib. Yüksək qan şəkəri, insulinə qarşı həssaslığın azalması və bədən yağının artması tip 2 şəkər xəstəliyi üçün risk amilləridir.

Araşdırmanı tamamlayan 23 nəfərdən 11 nəfərin olduğu mango qrupunda qan şəkərində yaxşılaşma, insulinə həssaslıqda artım və bədən yağında azalma müşahidə olunub. Bu da tip 2 şəkər xəstəliyinin yaranma riskinin azalmasına işarə edir.

Lakin müəlliflər qeyd edirlər ki, araşdırmanın məhdudluğu qan şəkəri göstəricilərinə əsaslanmasıdır. Həmçinin, iştirakçıların etnik və irqi müxtəlifliyi az olduğundan nəticələrin geniş kütləyə şamil edilməsi çətin ola bilər. Bundan əlavə, qidalanma rejiminə riayət edilməsinin iştirakçılar tərəfindən özləri tərəfindən bildirilməsi həmişə də etibarlı olmaya bilər.

Xədicə BAXIŞLI