Təyyarədən ilk çıxan Zamin: Qəza videosuna baxmışdım, hissi edirdim ki...

“Təyyarə qəzası baş verən gün işlə bağlı Qroznıya uçurdum. Daha əvvəllər də işlə bağlı ora getmişdim. İki il olar ki, qaytımışdım. Bu dəfə də işləmək üçün gedirdim”.

Bu sözləri Ölkə.Az-a açıqlamasında qəzaya uğrayan AZAL təyyarəsinin sərnişini Zamin Alıyev deyib. O, hadisə gününü belə xatırlayır:

“Buradan Qroznıya nomal uçuşumuz 40-45 dəqiqədir. 1 saatı keçmişdi, amma hələ enməmişdik. 2 dəfə eniş etməyə cəhd elədilər, olmadı. Sonra havaya yüksəldik, buludun içərisində olanda bir dəfə təyyarəni vurdular. Baqaj yerləri yaxşı örtülməmişdi, gəldilər qapısını örtməyə. Zülfüqar bəy idi. Bizi də sakitləşdirdi, “Hər şey normaldır” deyib baqajı örtmək istəyəndə bir dəfə də vurdular və o qolundan yaralandı. Onu arxaya apardıq, mənim yerim ən arxa sırada idi. Bələdçi Aydan xanım da yanında idi, kömək etdik, qolunu sarıdıq. Yaralı halı ilə yenə camaatı sakitləşdirdi. Təqribən 1.5-2 saat havada olduq. 3 dövrədən sonra biz Qroznıdan çıxdıq. 
Pilotlar insanların psixologiyasını dəyişdi. Biz Aktauya çatanda, sahili görəndə elə bildik ki, Bakıya qayıtmışıq, əhvalımız bir az normallaşdı. Orada da bir dövrə vursa da, eniş edə bilmədi. İkinci dövrə vuranda hava limanının yaxınlığında gəldiyimiz sürətlə yerə endik”.

Z.Alıyev deyir ki, qəzadan sonra təyyarədən ilk çıxan o olub:

“Ən axırda mən əyləşmişdim. Yer balaca idi, yaralıların üstündən keçərək çıxdım. Özümü itirmədim, ən birinci mən çıxdım. Yanımda bir xanım var idi, onu çölə çıxardım. Daha sonra da Toğrul adlı bir qardaş var, ona kömək elədim çıxartdım. Sonra Toğrul bəylə birgə 5-6 nəfərin çıxmasına kömək elədik.

Qazaxıstanın hava limanında təcili yardım, fövqəladənin işçiləri hazır gözləyirmişlər. 10 dəqiqə keçməmişdi, haradasa 100 maşın tökülüşdü gəldi. Başladılar camaatı təxliyə etməyə”. 

Zərərçəkən deyir ki, qəzadan dərhal sonra özünü itirməsə də, təyyarənin yanan hissəsini görəndə şok keçirib:

“Amma bir şeydən xəbərim olmayıb. Təsəvvür edin, təyyarə bölünüb, yarısı yoxdur. Fikirləşmirəm ki, bəs bu təyyarənin yarısı haradadır?! Sonradan orada bir az şoka düşdüm. Qışqırdım ki, millət yandı, kül oldu. 

Sol qolumda sıyrıqlar, başım yarılıb, bir də alnım dəymişdi. Eniş zamanı rəhmətlik Hökumə xanım əllərimizi necə qoymaqla bağlı təlimat vermişdi”.
Yaralı söyləyir ki, uçuşdan əvvəl neqativ hisslərə qapılsa da, dilə gətirməkdən ehtiyat edib:
“Qəribədir ki, getdiyim gün evdən çıxmazdan əvvəl kompüterin qarşısında təyyarələrə, təyyarə qəzaları ilə bağlı videolara baxırdım. Evdəkilərə dedim ki, gəlin, buna baxın. Ürəyimdə “nəsə olacaq” deyə bir hiss var idi, amma deyə bilmirdim. O söz dilimə gəlmirdi. Sanki nəsə məni saxlayırdı”.

Z.Alıyevin sözlərinə görə,ailəsinə qəza barədə ikinci zəngdə məlumat verib:

“Yerə enəndən sonra bir dəfə zəng elədim ki, narahat olmayın, Qroznıya salamat çatmışam. Daha sonra xəstəxanada olanda bir dəfə də zəng elədim, dedim, yaxşıyam, iş yeridəyəm. Onda evdəkilərə zəng gəldi, dedilər, gözlə, İsmətdir. Bildim ki, xəbər çatacaq, dedim, ondansa, özüm danışım. Dedim ki, narahat olmayın, qəza keçirmişik, amma yaxşıyam.
İnsanlar qəzadan əvvəl elə bil, ölüb dirildilər. Amma Hökumə xanım sonuna kimi təlimatlandırmağa davam etdi. Fikirləşin ki, bir insan ölümə gedir, yenə də deyir, hər şey yaxşı olacaq. O səs qulağımdan getmir. 

Düzdür, hadisədən sonra travma almışıq. Bakıya qayıdanda adi tıqqıltıya da reaksiya verirdik. Amma bundan sonra təyyarəyə minəcəyəm, ya yox, bilmirəm. Allah ölənlərə rəhmət eləsin, ailələrinə səbir versin. Yaralılara da şəfa diləyirəm.
Haradasa 2 günə yaxın Aktauda qaldıq. Düzdür, dillərini başa düşmürdük, amma baxırdıq ki, çox can yandırırlar. Ən adi şeyləri belə yoxlayırdılar, maraqlanırdılar. Çox mehriban, istiqanlı yanaşırdılar. Onlar da çox sağ olsun.
Pilotlarımız özlərini qurban verdilər ki, millət çox zərər görməsin. 20 nəfərin qabağa çağırılması da havada tarazlığı qorumaq üçün idi”. 
Z.Əliyev xilas olan digər sərnişinlərlə birgə bələdçi və pilotarın ailələrinə ziyarətə getməyi düşünür:

“Düşünmüşük ki, kollektiv olaraq Hökumə xanımın və pilotların, eləcə də 13 yaşlı Məmmədəlinin evinə gedib alələrinə baş çəkək.
Təyyarədə biz Şəmkirdən 2 nəfər idik. Sonradan bildik. İstəyirəm ki, yaşıdım olan həmin oğlanın da qəbrini ziyarət edim”.

Billurə Yunus