Vətən harayladı oğullarını

Tahir RZAYEV
Milli Məclisin deputatı, fəlsəfə doktoru

Qələbə eşqinə...

Vətən harayladı oğullarını,
Keçirdi zamanın sınaqlarından.
Analar dəfn etdi ağılarını,
Qələbə müjdəsin eşidən zaman.

Torpaq qucağını açdı vüqarla 
Qorudu, ucaltdı övladlarını.
Tarix bir inamla, min ehtiramla,
Yazdı sinəsinə mərd adlarını.

Kimsə yas tutmadı dərdi-sərinə,
Nəğməyə çevrildi ağı, şikəstə.
Göz yaşı, ah-aman, fəryad yerinə,
Gül-çiçək səpildi məzarlar üstə.

Qələbə eşqinə hər ata, ana
Dözdü əzablara möhkəm dayandı.
Onlar torpağını basıb bağrına,
Oğul əvəzinə Vətən qazandı.

Qurban olum

Mərd, mübariz oğulların
Qeyrətinə qurban olum
Döyüşlərdə yenilməyən
Cürətinə qurban olum.

Vətənimin camalına
Sülh, ədalət amalına
Ataların kamalına,
Hikmətinə qurban olum.

Rəhbərindən qüvvət alan
Haqq yolunda zəfər çalan
Xalqımızın hey ucalan
Şöhrətinə qurban olum.

İnsanlığa hörmətinə,
Tükənməyən sərvətinə
Azərbaycan millətinə,
Dövlətinə qurban olum.

Sənin

Düşmənləri gözlərindən
Vur, başına dönüm sənin
Haqq yolunda möhkəm dayan,
Dur, başına dönüm sənin.

İgid əsgər dayanma heç,
Sərhədləri vüqarla keç.
Yağıların qanını iç,
Qır, başına dönüm sənin.

Sülhə çağır hər bir kəsi
Haqq yolunda coşsun səsi.
Qarabağda toy məclisi
Qur başına dönüm sənin.

Ordum

Vətənimə, torpağıma,
Arxa-dayaq oldu ordum.
Haqq yolunda haqsızlığın,
Zəncirini qırdı ordum.

Sinəmizə dağ çəkəni
Evlər yıxıb qan tökəni
Ellərimə göz tikəni
Gözlərindən vurdu ordum.

Yollarını kəsdi şərin,
Qəm-kədərin, dərdi-sərin.
Ruhu gülür şəhidlərin
Haqqı haqdan sordu ordum.

Ataların, anaların
Balaların, sonaların
Gələcəyin, xoş anların
Keşiyində durdu ordum.

Bilməsək

Gözlər yol çəkəcək, qəlb alışacaq,
İnsanı düşünüb, duya bilməsək.
Dünya dağılacaq, çox qarışacaq.
Haqqı öz yerinə qoya bilməsək.

Ömrümüz, günümüz gedəcək bada,
Versək ixtiyarı nadana, yada,
Bədbəxtik vurulsaq şöhrətə, ada
Haram naz-nemətdən doya bilməsək.

Əgər hörmət qoysan Tahir, adına
Düşərsən hər zaman xalqın yadına.
Nadanıq dar gündə yetib dadına,
Vətənçün biz cana qıya bilməsək. 

Söz istəyirəm

İnsanlıq naminə hər bir insanı,
Əhdə, sədaqətə düz istəyirəm,
Yaxşını-yamanı, haqqı, divanı,
Düz görüb seçməyə göz istəyirəm.

Şükür bu taleyə, alqış bu günə,
Yerini göstərdik zalım düşmənə.
Sevgiyə, ülfətə, imana, dinə
Hər qəlbdə odlanan köz istəyirəm.

Elmdən, idrakdan, eldən güc alan,
Amalı həqiqət, ədalət olan
Xalqımın başını göyə ucaldan,
Mərd oğul, ismətli qız istəyirəm.

Qəlblərdə sülh, inam böyütmək üçün
Səadət uğrunda yol getmək üçün
Tahirəm, zalımı xar etmək üçün
Tanrıya sözüm var, söz istəyirəm.

Ayırsa

Tanrı insanlığı çəkər tarıma
Ürəkdən istəyi, sözü ayırsa.
Düşər ağır günə, çətin duruma
İnsan gözəllikdən gözü ayırsa.

Qoşadı, sirdaşdı sevinc ilə qəm,
Ay günə vurğundu, göy yerə həmdəm.
Zülmətə çevrilər bil ki, bu aləm
Çəməndən, çiçəkdən düzü ayırsa.

Tahir ürəklərdə ruh varsa əgər,
Yüz yaşda da belə sevməyə dəyər.
Gülüm, tənhalıqdan bezər, təntiyər
Dünya yetim qalar bizi ayırsa.

Baxmır

Fəsillər də dadın dəyişir bir-bir,
Bahar qışa dönür, qış sözə baxmır.
Daldan atılan daş topuğa dəymir
Ürəyə tuş gələr, daş sözə baxmır.

Aqillər bağında güllər əkirəm,
Nadanın bağrına dağlar çəkirəm.
İnsanlıq yolunda qan-yaş tökürəm,
Gözümdən süzülən yaş sözə baxmır.

Nadan abır-həya, səd, qada bilmir
Aqillər dərd çəkir, taleyi gülmür.
Qaş-gözlə, xoş sözlə işlər düzəlmir
Gözlər kara gəlmir, qaş sözə baxmır.

Öyünmə şöhrətlə, şanla, yeri yox,
Ya da ki, özünü danla, yeri yox.
Tahir çox odlanma, anla yeri yox
Artıq vaxt keçibdir, yaş gözə baxmır.

Peşmanam

Özünə dost bilmə hər dost deyəni,
Kişiyə əl uzat əl uzadanda.
Yarpaqlar, budaqlar qorumaz səni,
Kötükdən bərk yapış yıxılan anda.

Sədaqət, etibar hər kəsdə olmur,
Ara dost deyənin kökün, nəslini.
İnsanlar bir ruhda, həvəsdə olmur,
Çoxları unudur adın, əslini.

İnsan köçəridi, dünya əbədi
Yaxşının, yamanın bəllidir yeri.
İnsanın dünyaya verdiyi nədir?
Çalışır daha çox qaytarsın geri.

Ən yaxın dost, qardaş, arxa sandığı,
Dünyanı pis günə qoyubdu insan.
Dostlar dönük çıxıb, qonşular yağı,
Peşmanam dünyaya doğulmağımdan.

Deyil

Dünya çox gözəldi, sən dediyin tək,
Nadanın küy-kələk tələsi deyil.
Haqq desən haqqını Tanrım verəcək,
Bəd olsan taleyin güləsi deyil.

Nəslinin, kökünün yolunu tut sən
Xalqa xidmətinlə bil ki, böyüksən.
Qanmazın yolunda min cəfa çəksən, 
Yenə də qədrini biləsi deyil.

Malını-pulunu düşünsən ancaq
Səni unudacaq bu el, od-ocaq.
Dövrəndən insanlar uzaqlaşacaq
Qonşun da hayına gələsi deyil.

Tahir, ötər illər, dəyişər zaman,
Ancaq unudulmaz sənətkar bir an.
Xoşbəxtdir xalq üçün yazan-yaradan
Sənət daimidir öləsi deyil.

Dedilər

Canının qədrin bil, dərddən uzaq ol,
Dünya beşgünlükdür, boşdu dedilər.
Qanan öz ömrünün dəyərin bilər,
Qanmaza baharda qışdı dedilər.

Kimi bəd əməldən, şərdən yarıdı,
Kimi adın satdı, varın qorudu
Heyrətdən gözümün yaşı qurudu,
Zalımın ürəyi daşdı dedilər.

Hərə öz ağlından “pay” verdi mənə
Nadanlar dərdi də çox gördü mənə.
Dövran ağrılardan tor hördü mənə,
Yaxşıdı, gözədi, xoşdu dedilər.

Ürəyim titrədi, canım üzüldü,
Gözüm bir gözəli gördü süzüldü.
Misralar sinəmdən axdı, düzüldü
Tahir də yolunu çaşdı dedilər.

Seçmişəm

Bir ömürdü, bir kəfəndi, bir də mən
Bir ürəkdi, ruhdu, təndi, bir də mən
Bir torpaqdı, bir vətəndi, bir də mən
Vətən üçün kəfənimi seçmişəm.

Ədalətin zəncirini qırmışıq,
Ədalətdən möhkəm qala qurmuşuq.
Düşünmüşük, danışmışıq-durmuşuq
Köməyimə yetənimi seçmişəm.

Saxta dosta, sirdaşlara daş atdıq,
Yatan bəxti silkələdik, oyatdıq.
Müstəqillik istəyinə biz çatdıq.
Öz kökümü, öz tənimi seçmişəm.

Azərbaycan müqəddəsdir, uludur
Tutduğu yol azadlığın yoludur.
Tahir haqqın, sədaqətin quludur,
Cənnət üçün Vətənimi seçmişəm.

Bir gün

Var-dövlətə bel bağlama
Tanrı verib alar bir gün.
Yığdıqlarım əldən gedər
Başqasına qalar bir gün.

Bu dünyadı sirri dərin
Dəyəri var xeyrin, şərin.
Haqqı dansan sınar belin,
Gözün yaşla dolar bir gün.

Ağlı olan getməz küyə,
Nadan sığmaz yerə, göyə.
Zülm edənlər bir tikəyə
İnan möhtac olar bir gün.

Vicdan sussa qəlb dayanar,
Tahir, nifrət, şər oyanar.
Arif olsan xalqın anar
Səni yada salar bir gün.

Yox deməsək

Nəfsinə qul olanın,
Gözü kordu, dili lal.
Ürəyi təlatümlü
Ömrü-günü dərd-məlal.

Tamah açan qapını,
Şeytan bağlaya bilməz.
Haramla qazanılan
Asanlıqla yeyilməz.

Haçalaşıb dünyamız
Biri əyri, biri düz.
Harama yox deməsək
Puçdu gələcəyimiz.

Haram zillət, dərd, bəla,
Halallıq aydın sabah.
Bizi tamahımızdan,
Sən özün qoru, Allah!

Məni bağışla

Bağışla əzizim, məni bağışla
Bu gün görüşünə gələ bilmədim.
Bəlkə bu bağlıdı ürəklə, yaşla
Səbəbin özümdə bilə bilmədim.

Qəlbimi vermərəm inan heç kimə,
Mənə dönük demə, vəfasız demə.
Həsrəti, hicranı basdım köksümə,
Sənlə vüsalımı bölə bilmədim.

Gözündəki atəş, qəlbdəki peyman
Məni bir əsirə döndərib inan.
Nə qədər çalışdım yanaqlarından
Süzülən göz yaşın silə bilmədim.

Tahir sirrin açdı şeir dilində
Gözü gözlərində, əli belində
O gün eşq yolunda, sənin əlində
Ölmək istəyirdim, ölə bilmədim. 

Olub

Bir vaxt mənə doğma idi bu şəhər,
İndi yaman uzaqlaşıb yad olub.
Gözümdə yox gözəlliklər, gözəllər
Sanki şəhər özgələrə ad olub.

Dəniz dalğın, sahil sakit, sular lal
Gül-çiçəyin gözlərində dərd-məlal
Ürəyimi didir, üzür suallar
Xatirələr dodağımda dad olub.

Ayrılığa tabım yoxdu, dözmürəm
Dözməsəm də, ümidimi üzmürəm.
Bu möhnətdən, dərd-kədərdən bezmirəm
Eşqin mənə inam, ilham, od olub.

Gəldin mənə ömür, həyat gətirdin
Arzuları ünvanına yetirdin.
Həsrətimi gözlərimdən götürdün
Gəlişinlə Tahir yaman şad olub.