20 yanvar qurbanlarından Qorbaçovun nəvələrinə sual: Mirasınızın içində günahsız qanımız var…

Zülmə qarşı təkbaşına: Moskvadakı ləyaqət səsi… 
Azərbaycanın azadlıq mübarizəsinin simvolu olan 20 Yanvar faciəsi xalqımızın yaddaşında həm böyük kədər, həm də sarsılmaz qürur mənbəyi kimi yaşamağa davam edir. 1990-cı ilin həmin qorxunc gecəsində silahsız insanların üzərinə yeridilən sovet ordusu, əslində, bir millətin müstəqillik iradəsini boğmağa çalışsa da, tam əksinə, Azərbaycanın azadlıq yolundakı qətiyyətini bütün dünyaya nümayiş etdirdi. 20 Yanvar təkcə tarix deyil. Bu, xalqın sınandığı, kimin harada dayandığının bəlli olduğu çətin dövrdür.
Taleyin acı ironiyasına baxın ki, 1990-cı ilin o qanlı yanvar gecəsində tankların altında Bakının işığını söndürən, Azərbaycan xalqına azadlığı çox görən Mixail Qorbaçovun nəvələri bu gün Almaniyada lüks həyat yaşayırlar. Bizim İlhamlar, Fərizələr, hələ bığ yeri təzəcə tərləyən məktəblilərimiz o gecə torpağın köksünə əbədi köçərkən, "Qorbaçovun nəvələri" Berlin küçələrində babalarının onlara miras qoyduğu milyonlarla firavan ömür sürürlər. 

Şəhidlərimizin yarımçıq qalmış arzularının qisası bəlkə də elə bundadır ki, gübahsız dinc insanları qan içində qoyanlar tarixin tozlu və nifrət dolu səhifələrinə basdırıldı, onlardan geriyə qalanlar isə öz kimliklərindən qaçaraq yad ölkələrin sığınacağına möhtac qaldılar.
Bu dəhşətli gecənin ən məsum qurbanları olan o uşaqların ruhları, sanki indi dünyanın o tərəfində kədərlə pıçıldayırlar. Onlar hələ oyuncaqlarından doymamış, arzuları yarımçıq qalmış Larisalar və İlqarlardır. Onların ruhu sanki bu sualın ətrafında dolanır. Larisanın yarımçıq qalmış uşaqlığı, İlqarın, İlhamın və Fərizənin qovuşa bilmədikləri sabahları bu gün Qorbaçovun nəslindən bir cavab gözləyir: 
Qatil babanızın əllərindəki qan yalnız tarixin deyil, həm də bizim sönmüş ocaqlarımızın lənətidir.
Bakı küçələrində donub qalmış o məsum ruhlar indi bir sual olub Qorbaçovun nəvələrinin vicdanını döyür: 
Sizin mirasınızın içində bizim qətlə yetirilmiş arzularımız və günahsız qanımız var. Bu ağır yükü daşımağa gücünüz yetəcəkmi?

Həmin çətin dövrdə Mixail Qorbaçovun rəhbərliyi ilə Kremlin soyuq divarları arxasında hazırlanan qanlı ssenari Bakını qan gölünə çevirmişdi. Ancaq hər kəsin sükuta qərq olduğu, qorxunun nəfəsləri kəsdiyi o qaranlıq günlərdə Moskvanın mərkəzində ləyaqətin polad səsi ucaldı. Ulu öndər Heydər Əliyev ölümün gözünə dik baxaraq, Azərbaycanın daimi nümayəndəliyinə gəldi və bu qanlı qətliamın memarlarını bütün dünyanın gözü qarşısında rəzil etdi. Bu, sadəcə bir bəyanat deyildi, xalqın boğulmaqda olan səsini dünyaya hayqıran bir cəsarətin dastanı idi. Onun "Bu, terrordur, cinayətdir" deyərək dünyaya səslənməsi, 20 Yanvar hadisələrinə verilən ilk siyasi-hüquqi qiymət və böyük cəsarət nümunəsi oldu.

Qanlı 20 Yanvar faciəsinin timsalında Azərbaycan xalqı həm də dünyaya sübut etdi ki, azadlıq sevgisi ölümdən güclüdür. Onlar heç bir var-dövlətin satın ala bilməyəcəyi bir mənəviyyat zirvəsidir. Lakin bu fədakarlığın fonunda var-dövləti milli vətənpərvərlikdən üstün tutan, ləyaqət yoxluğundan əziyyət çəkən bir çox 'məşhur' soydaşlarımızın susqunluğunun acı yarası hər zaman bizi incidəcək. Azərbaycanın havası və suyu ilə böyümüş, azərbaycanlıların hesabına varlanmış Abbas Abbasov kimi fürsətcillərin millətin qanlı faciəsindən birdəfəlik üz döndərməsi onu göstərir ki, bu cür adamların cibləri dolduqca vicdanları daha da boşalır. Zamanında xalqın faciəsinə şərik çıxa bilməyənlər hər zaman qorxaq olaraq qalacaqlar. 
20 Yanvar bizim üçün sadəcə təqvimdəki gün yox, qürur, ruhumuzun təmizləndiyi və həm də xəyanətlərin maskasının düşdüyü gündür. Kimin yanımızda, kimin kənardan sadəcə izlədiyini xalqımız əsla unutmayacaq. Çünki şəhidlərimizin ruhu bizi hər yerdə izləyir.
İslam 
Demokrat.az