Pul qazanmaq həvəsi futbol oynamağa mane olanda...

Yayda Xorvatiyanın "Varajdin” klubuna transfer olunan Rüfət Abdullazadə çox keçmədi ki, Azərbaycana qayıtdı. Abdullazadə artıq "Zirə”nin futbolçusudur. Onun cəmi beş ay sonra əli ətəyindən uzun şəkildə geri qayıtması hamımızı məyus etdi. Amma bir məsələ də var ki, həmin o məsələ bizi acı reallıqla üz-üzə qoyur. Biz həmin o reallığı qəbul etməliyik.

Həmin məsələ də odur ki, azərbaycanlı futbolçuların səviyyəsi bizim düşündüyümüzdən də xeyli aşağıdır. Heç kim sözümdən inciməsin. İllərlə davam edən bu ciddi problem artıq özünü daha qabarıq şəkildə göstərməyə başlayıb. "Bakı”nın akademiyasından çıxmış, illərlə Qurban Qurbanov kimi məşqçinin əlinin altında "yonulmuş”, "Qarabağ”da yüksək səviyyəli futbolun dadını görmüş Mahir Emreli Almaniyanın ikinci bundesliqasında özünü göstərə bilmirsə, biz nədən danışırıq? Mahir Emreli Avropada boy göstərməyi bacarmırsa, onda Rüfət Abdullazadə neynəsin?

Məsələnin digər bir utandırıcı tərəfi də var. Rüfət Abdullazadənin meneceri Emil Əsədov "Futbol+”ə açıqlamasında bizi məyus edən daha bir açıqlama verib. Sitat: "Varajdin”in baş məşqçisi demişdi ki, Rüfətə şans verəcəyik, sadəcə, futbolçu Azərbaycana qayıdandan sonra yerli klublar da onunla maraqlanmağa başladı. Belədə "Varajdin”dən oyunçuya nə vaxt şans verəcəklərini soruşduq. Klubun idman direktoru və baş məşqçisi ilə danışıqlar apardıq. Rüfətlə Azərbaycan klublarıyla yanaşı, Avropanının aşağı səviyyəli komandaları da maraqlanırdı. Bu ərəfədə "Zirə”dən də təklif gəldi. "Varajdin” də razılıq verdi ki, bu komandayla danışıqlar olsun. O, "Zirə”də daha çox şans qazanacaq”. Necə deyərlər, sitatın sonu.

Şans elə şeydi ki, onu həm də almaq lazımdır. Özünü göstərməlisən ki, həmin şansı sənə versinlər. Xorvatiya klubu azərbaycanlı futbolçunu muzeyə qoymaq üçün yox, oynatmaq üçün alıbmış. Sadəcə, yaxından izləyəndə görüblər ki, səviyyəsi tələblərə cavab vermir. Belə yerdə daha çox məşq etmək, tələblərə cavab vermək lazımdır. Amma bizimkilər çətinliyə dözmək əvəzinə Azərbaycana dönmək haqqında fikirləşməyə başlayırlar və bir də gözümüzü açırıq ki, böyük ümidlərlə Avropaya yola saldığımız hansısa futbolçu artıq yerli klubların birindədir. Bizim çempionatda oynaya-oynaya inkişaf etmək isə demək olar ki, mümkünsüzdür. Bunu mən demirəm, illərlə gördüklərimiz deyir.

Dərd orasıdır ki, təkcə Rüfət Abdullazadə belə düşünmür. futbol oynamağı Azərbaycandan kənarda öyrənən azərbaycanlılar da eyni təfəkkürə qurban gedirlər. "Sumqayıt” bu günlərdə Azərbaycan millisinin üzvü Emil Mustafayevi transfer etdi. Son olaraq Ukraynada "Polesye” komandasında çıxış edən Emil bundan sonra "əməlli-başlı azərbaycanlı futbolçu” oldu. İndi o da digərləri kimi burda gününü keçirəcək, başını "Sumqayıt”da girələyəcək. Bəli, mən başa düşürəm ki, Ukraynada müharibə gedir, hazırda futbol arxa plana keçib. Bu halıyla belə Ukrayna çempionatında rəqabətin və səviyyənin Azərbaycandakından yüksək olduğuna şübhə etmirəm. Həm də ki, Ukrayna Avropanın qərbinə bizdən daha yaxındı axı, ordan qitənin ortabablarına transfer olunmaq daha asan idi. Deməli, rəqabət Ukraynadakı həmyerlimizi də qorxudub.

Bir sözlə, milli üzvü və ona namizəd sayılanların yaxın zamanda xaricdə oynayacağına, inkişaf edəcəyinə ümid etməyə dəyməz. Çünki az əziyyət çəkib, daha çox qazanmaq həvəsi azərbaycanlı futbolçulara mane olur. Çox təəssüf!

Amal Abuşov