Ateistin ən çıxılmaz bir durumda Allaha yalvarması haqda ibrətamiz hekayə…

“Ya Rəbb! Bütün ömrümü əksini sübut etməyə sərf etsəm də, Sənin mövcud olduğuna əminəm! Amma hazırda düşdüyüm vəziyyəti görürsən... məni yalnız Sən xilas edə bilərsən. Xahiş edirəm məni xilas et, mən Sənə iman gətirəcək və başqalarını da imana yönəldəcəyəm, ya Rəbb! Mənə kömək et!..”

“Əgər belədirsə, onda hekayəmizin qəhrəmanı kimi eyni şeyi etməyin vaxtıdır: insanı xilas etməsi üçün Allaha dua et!  Fəqət Allah adamın çağırışına cavab verəndə onun ağacı buraxmağa cəsarəti və imanı çatacaqmı?..”

Yer üzündə elmi, fəlsəfi düşüncə bərqərar olandan insanlar arasında külli Kainatı yaradıb idarə edən gücün – Allahın varlığı barədə daim mübahisələr gedib. Teoloji araşdırmalar da göstərir ki, insanlığın başına gələn bəla və faciələrin əsas səbəbi insanların əksəriyyətinin hələ də Allaha iman gətirməməsidir.

Moderator.az Tatarıstan Elmlər Akademiyası Tarix İnstitutunun sosial düşüncə tarixi və islamşünaslıq şöbəsinin elmi işçisi, İslam, tarix, fəlsəfə və ilahiyyat üzrə 50-dən çox nəşr olunmuş əsərin müəllifi, fəlsəfə doktoru Aydar Hayrutdinovun “Ağacdan əlini çək!” adlı ibrətamiz hekayəsini təqdim edir:

“…Bir vaxtlar inadkar bir ateist var idi. O, həyatını dini ifşa etməyə həsr etmiş və bütün çıxışlarında Allahın mövcud olmadığını iddia edirdi. O, sağlam həyat tərzi sürür və yatmazdan əvvəl evinin yaxınlığındakı dağ dərəsinin üzərindən keçən cığırda gəzərdi. Bir axşam, artıq evdən uzaqlaşdığı zaman buludlar toplandı və qəfil fırtına qopdu. Güclü, şiddətli külək başladı, qara şevrilən yağış yağdı və torpaqdan palçıqlı sellər axdı. Ateist evə tələsdi, amma palçıqlı axınlardan birinin üstündən tullanarkən sürüşüb uçuruma düşdü...

Bir an sonra özünü dik qayaların arasında necəsə kök salıb böyüyən kiçik bir ağaca yapışmış vəziyyətdə tapdı. Ateist vəziyyəti qiymətləndirdi: yuxarı qalxa bilməzdi, qayalı divar çox dik idi, amma aşağı da enə bilməzdi - çılpaq, sürüşkən daşlar və nəhəng hündürlük... Ona görə də tullanmaq  haqda düşünməyə dəyməzdi. O, bir müddət, ta ki həqiqətən ümidsiz bir vəziyyətdə olduğunu, yalnız bir seçiminin qaldığını anlayana qədər belə asılı vəziyyətdə qaldı. Onun yeganə seçimi isə zəifləmiş əlləri artıq nazik ağac gövdəsinə yapışa bilmədiyi zaman dərənin dibində həlak olmaq idi...

Vəziyyəti bir daha qiymətləndirərkən ateist birdən anladı ki, burada heç kim onu xilas edə bilməz - soyuq fırtınanın ortasında, alaqaranlığın zülmətində uçurumun üstündə asılı qalıb. Onda son şansını sınamaq qərarına gəldi və...  fəryadla Allaha səsləndi: 

“Ya Rəbb! Bütün ömrümü əksini sübut etməyə sərf etsəm də, Sənin mövcud olduğuna əminəm! Amma hazırda düşdüyüm vəziyyəti görürsən... məni yalnız Sən xilas edə bilərsən. Xahiş edirəm məni xilas et, mən Sənə iman gətirəcək və başqalarını da imana yönəldəcəyəm, ya Rəbb! Mənə kömək et!”, - deyə o, buz kimi soyuq əllərindən sürüşüb çıxmaqda olan ağacdan dəli kimi yapışaraq haray qopardı.  Yeganə cavab qayaların içindəki küləyin vıyıltısı və üzünə dəyən soyuq su axınları idi... Onda o, yenidən qışqırdı: 

-Ya Rəbb!!! Məni xilas et, çünki Sən Mərhəmətli və Şəfqətlisən, axmaqlığım və cahilliyim üçün məni bağışla! Məni xilas et, mən iman gətirəcəyəm!!!

Birdən göylərdən Allahın gurultulu səsi gəldi: 

"Səni xilas edim? Amma Mən sənin kimi insanları tanıyıram: sən onlardan birisən və iman gətirməyəcəksən!" 

Lakin ateist Rəbbin danışdığını eşidəndə çox sevindi və and içməyə başladı ki, mütləq Allaha iman gətirəcək. Onun mövcud olmadığına inanmaqda səhv edib, o, islah olunacaq və  başqalarına da Allaha iman gətriməkdə kömək edəcək... Ateistin andlarını və hıçqırıqlarını göylərdən gələn eyni gurultulu səs kəsdi: 

"Çox yaxşı!" "Səni xilas edəcəyəm! Ağacı burax!", -deyə  Allah buyurdi. "Necə? Ağacı necə buraxa bilərəm, ya Rəbb!  Axı, uçurumun dibində həlak olaram!" 

Allah cavab verdi: 

"Görürsən, səni xəbərdar etmişdim ki, inanmayacaqsan! İndi özünü necə bacarırsan, elədə  xilas et..."

Bu hekayə bizə göstərir ki, bir çox insan artıq onun qəhrəmanı mövqeyindədir. Uçurum qaçılmaz olaraq hər kəsi haqlayacaq ölümün simvoludur, ağac isə "həyatın mənası" adlanan insan bağlılıqlarının rəmzidir. O cümlədən ev tikmək, ağac əkmək, oğul böyütmək kimi mənasız şeylər. Buraya həmçinin insanın bu məqsədlərə çatmasına imkan verən bütün vasitələr də daxildir: iş, karyera, pul, təhsil və s. Əgər belədirsə, onda hekayəmizin qəhrəmanı kimi eyni şeyi etməyin vaxtıdır: insanı xilas etməsi üçün Allaha dua et!  Fəqət Allah adamın çağırışına cavab verəndə onun ağacı buraxmağa cəsarəti və imanı çatacaqmı?..”

Tərcümə və təqdim etdi:

Sultan Laçın